Trzepot firanek

Coolt · 4 Stycznia 2005

W wierszach nie ma miłości
ani nadziei
ani piękna
ani nawet szeptu upadającego pióra

Jednak stop głosek przyciąga
jak dwie namagnesowane kule
ze sterczącymi sutkami

Prawdy też w nim nie szukaj
bo ze zmianą linii papilarnych
nabierze innego odcienia

Wywęsz brzdęk po niedawnej herbacie
wsmakuj się w garść wiatru

Wyświszczy kierunek
wciągnie podciszeniem

Rozchylasz firanki
oślepia
ratunek w zatrzaśnięciu powiek

Nie widzisz nic
oprócz siebie
tyle wystarczy

Nie wszystkie okna
prowadzą na zewnątrz

4 Stycznia 2005

bardzo fajnie się czyta .

....Nie widzisz nic
oprócz siebie
tyle wystarczy

Nie wszystkie okna
prowadzą na zewnątrz......:-)

lecz tutaj ......

W wierszach nie ma miłości
ani nadziei
ani piękna
ani nawet szeptu upadającego pióra......zaprzeczasz temu co sam piszesz.....więc dlaczego....jesteś tu dla namagnesowanych kul?

pozdrawiam

Filip

seweryna żuryńska · 5 Stycznia 2005

niekiedy myślę, że słowa są ornamentem naszych uczuć
nazywanie dodaje im jasności, blasku, muzyki
nie mają smaku dotyku, ale mają swoją duszę
dlatego piszemy
ale wiersz ujął próbą nazwania nienazywalnego

pozdrawiam
seweryna

Coolt · 5 Stycznia 2005

Filipie:nie, nie dla namagnesowanych kul ;)
Nie zaprzeczam sobie, proponuje skoncentrowac sie na puencie i od niej cofac sie strofami, jesli nie widzisz spojnego zamysłu. Wiersz ma swoje przeslanie, nawet minimanifest i chcialem przekazac nim cos waznego :)

Seweryno:bliska jesteś mojej interpretacji, ale nie do końca.Cieszę się że Ci się podobało.

Pozdrawiam serdecznie
Coolt

Piotr Sanocki · 5 Stycznia 2005

Bardzo różnorodny ten wiersz. Brak formy to (największy) minus utworu. Ciekawe skojarzenia i przemyślenia. Oryginalne metafory.

Jeszcze ( :-) ) mogę się przyczepić:

"ani piękna
ani nawet szeptu upadającego pióra"
Wyliczanie. Próbowałem nie zwracać na to uwagi, ale znowu caś nowego: "szeptu upadającego pióra". Błagam! Bez takich personifikacji! Kiepska metafora.

"Jednak stop głosek przyciąga
jak dwie namagnesowane kule
ze sterczącymi sutkami"

Zmieniasz nastrój tą przenośnią :) Mówisz całkiem poważnie o temacie, który jest bardzo ważny, a tutaj takie coś! :)

"Prawdy też w nim nie szukaj
bo ze zmianą linii papilarnych
nabierze innego odcieniu"

To jest super. Bardzo ciekawa i ogólna metafora. Dużo swobody ze strony czytelnika. Ponadczasowe elementy są drogim skarbem ;)

"Wywęsz brzdęk po niedawnej herbacie
wsmakuj się w garść wiatru"

Czemu pozamieniałeś czasowniki? Niepotrzebnie. Zresztą "wywęsz" - to jakoś mnie się nie widzi...

"Wyświszczy kierunek
wciągnie podciszeniem" - niepotrzebne dopełnienie.

"Rozchylasz firanki
oślepia
ratunek w zatrzaśnięciu powiek"

Pytanie do Autora: dlaczego "ratunek"? Nie widzę powodu dla którego użyłeś go. Nie wiem też jak mam to interpretować.

"Nie widzisz nic
oprócz siebie
tyle wystarczy"

Eh... Takie "stękanie" mnie nudzi. Nie podoba mi się próba spowolnienia (i tak już wolnego) tempa. Niepotrzebne narzucanie kolejnego wątku. Zaczynasz mówić dosłownie. Nie ułatwiłeś zadania czytelnikowi, lecz popsułeś płynność i zaczęłeś sypać niedopowiedzeniami.

"Nie wszystkie okna
prowadzą na zewnątrz"

Banalne (jak dla mnie) zakończenie. Jeśli to ma być pointa, to wydaje mi się że istnieje bezpośredni związek z przedostatnim wersem. Jednak to dla ciekawskich. Ja pozostaję przy zdaniu, że to niezbyt wyszukany zamysł.

Pozdrawiam serdecznie

Włodzimierz Nabkowski · 5 Stycznia 2005

Metafory ciekawe, ale jakoś tu niejednorodnie.
Mam wrażenie, jak bym czytał szkic.

czy ten "odcien" odmieniony niepoprawnie, to potknięcie czy celowy zabieg?

pozdrawiam serdecznie

Coolt · 5 Stycznia 2005

Włodzimierzu:różnorodność to coś na co stawiam :) chociaż życzyłbym sobie także żeby wiersze były spójne.
Zabieg podświadomy, mam tandencję do pisania -u zamiast -a w dopełniaczu.
Dziękuję za odwiedziny.

Piotrze:Baaardzo dziękuję za tak wnikliwą analizę.

1. To nawet nie jest personifikacja :) szept tutaj był onomatopeją, szelest byłby nie gorszy, gdyby nie to że jest dłuższy.
Wiem, że to wyliczenie, ale każde z tych słów jest tam ważne :)

2.'Takie coś' jest potrzebne :)
primo:żeby wiersz nie był patetyczny
sekundo:wydawało mi się to ciekawym,oryginalnym obrazowaniem
tetrio:niektórzy naprawdę mają dziwne 'doznania' czytając wiersze ;)

3.Bo lubię synestezje, ale także chciałem pokazać że coś zapisujemy coś co już przeminęło i niekoniecznie jest aktualne.
brzdęk nie tyle jest po herbacie, ale po łyżce która ja mieszała
bardzo lubię 'pożerać powietrze' zwłaszcza przy silnym wietrze, garść to próba złapania go i zostawienia sobie na później ;)

4.To miała być moja ukochana fonetyczna podstawianka podciśnienie-podciszenie, czyli przyciąganie ciszą.

5.ratunek,to bardzo prosta sprawa. Oślepia nas słońce, więc jedyną szansą żeby momentalnie uchronić się od tego jest zamknięcie powiek -> powieki ratują nas przed ostrym światłem.

Dwie ostatnie strony są kluczowe w interpretacji. Już i tak dużo tłumaczyłem w tym wierszu.
Podpowiem tylko że wspomagałem się 'teorią ikony'.

Pozdrawiam serdecznie
Coolt

Roman Bezet · 6 Stycznia 2005

Witaj Coolcie,

wiersz jak sam wiesz - pokręcony (PiootrS. ma wiele racji, choć nie całą ;) - moim zdaniem.
Moja prośba krótka:
"odcieniu" - u = a
"Wyświszczy" - y = e
Nie widzisz - nie wszystkie (takie tam sobie nie- zakończenie! :).
pzdr. b

Ona_Kot · 6 Stycznia 2005

pytanie zasadnicze: czy odcień tak się właśnie odmienia?
nabierze innego odcieniu
bo mi to nie brzmi :/

pozdrawiam

Agnes · 6 Stycznia 2005

podoba mi się końcówka, reszta jakoś mnie nie zachwycila ale to może ze zmeczenia, zajrzę jeszcze na pewno:)

pozdrawiam
Agnes

Coolt · 6 Stycznia 2005

Poprawna forma to oczywiscie odcieniA, juz poprawilem, skoro mnie tak ganicie :)
Mam niezrozumiale podobanie do pisania w dopelniaczu -U zamiast -A i ciezko mi sie tego wyzbyc.

Wiersz pokrecony, ale mial przy tym niesc pewne przeslanie... jesli ktos zna teorie ikony jako okna powinien domyslic sie o co chodzi bez problemu... w innym przypadku moze nie byc tak latwo ;)

Pozdrawiam serdecznie i dziekuje za komentarze
Coolt

Agnes · 7 Stycznia 2005

o ikonach znalazłam coś takiego:

Ikony według teologii wschodniej są "oknem w tamtą, boską rzeczywistość". Sprawują swoistą misje łączenia ze sobą dwóch rzeczywistości boskiej i ludzkiej. One nie przedstawiają, lecz właśnie ukazują inny świat. Ukazują go przez szczególne środki wyrazu, znalezione w przeciągu wielu wieków. Szczególnymi środkami wyrazu w ikonach jest kolor. Na przykład złote linie na ikonach uobecniają nieziemskie światło, a złote tło symbolizuje przestrzeń "nie z tego świata". Na ikonach nie ma cieni, ponieważ w Królestwie Bożym wszystko przeniknięte jest jasnością.

przyznam że w tym znaczeniu wiersz nabiera innego wymiaru, tylko troszkę trudno byłoby mi wpaść na to bez podpowiedzi:) teraz rozumiem inaczej i to dodaje uroku...choć nadal nie wiem czy rozumiem dobrze i czy akurat o to chodziło...

pozdrawiam
Agnes

Coolt · 7 Stycznia 2005

Detektywie Agnes: jeśli już prowadzisz śledztwo i masz ochotę dojść do rozwiązania, to napisz proszę jak otrzytujesz teraz ten tekst. Jestem szalenie ciekawy czy Twoja interepretacja będzie zgodna z moim zamysłem :)

Pozdrawiam serdecznie
Coolt

Piotr Sanocki · 7 Stycznia 2005