Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

 

Na ulicy Gwiaździstej, gdzie jej szukać – nie  powiem,

gwiazdy pieśni śpiewają wyrzucając sen z powiek.

 

Rozsmucone się snują, czasem tańczą radośnie,

do krainy nastrojów drzwi otworzą na oścież

 

Wciąż czarują mruganiem, przyodziane w warkocze,

połyskują rubinem, mienią srebrem i złotem.

 

Rzucą słowo przypadkiem nieistotne lecz miłe,

aby przykuć uwagę, zatrzymują na chwilę.

 

Na ulicę Gwiaździstą każdy w życiu zagląda,

jeden raz albo więcej, gasząc ogień pożądań.

 

Posługując się okiem, bardzo rzadko rozumem,

najśliczniejszą wybierze i pokocha jak umie.

 

Zaraz wpadnie po uszy. Bywa różnie niestety;

jedna ciągnie do góry, druga niszczy, niweczy.

 

A gdy życie przećwiczy i mądrością obdarzy

wtedy miejsce w alejce - pośród innych już marzeń.

 

Na ulicy Gwiaździstej tłoczno, głowa przy głowie,

gwiazdy pieśni śpiewają wyrzucając sen z powiek.

 

 

 

 

Edytowane przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zgadzam się z Tobą, ma zadatek na b. dobry, bo warsztatowo jest Ok, jak zawsze u Ciebie -dopracowany, ale temat taki sobie, niezbyt przyciągający uwagę. Czytałam Twoje dużo lepsze, które nawet pamiętam, ale tak już bywa, że nie zawsze pisze się same gwiazdeczki.

Pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @KOBIETA   Dziękuję truesirex i leszczym :) mam nadzieję, że dzisiejszej nocy spadnie na mnie lawina śniegu :(((
    • @vioara stelelor ... usłyszeć ciszę zobaczyć niewidoczne poczuć ciepło myśli  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego wieczoru 
    • @vioara stelelor

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Berenika97   Bereniko.   czytając Twój wiersz mam poczucie, że dotykam czegos pierwotnego i czystego zarazem.   to nie jest tylko poetycki powrót do obrzędu Dziady bo  to jest przywrócenie metafizycznej ciagłości świata .   u Ciebie granica nie zostaje przekroczona dramatycznie bo  ona po prostu przestaje istniec , jakby nigdy nie była czymś ostate cznym. najbardziej porusza mnie ta filozoficzna zgoda na jednosć bytu.   smierć nie jest tu   pęknięciem, lecz przejściem w inny wymiar obecności.   ziemia "patrzy, bada” ,  to zdanie brzmi jak mysl z dawnej kosmologii, w której człowiek nie jest oddzielony od wszechświata lecz własnie w niego wpisany.   czuję w tym wierszu mądrość która nie potrzebuje wielkich słów, bo wyrasta z wewnętrznego ladu. Twoja poezja ma niezwykłą własciwość :  nie epatuje tajemnicą ale pozwala ją współodczuwać.   czytam te wersy jak spokojną medytację nad wspólnotą żywych i umarłych.   nad tym, że jesteśmy splotem krwi, pamięci i swiatła.   "Świat jest w jedności teraz ułożony ” – to zdanie brzmi jak credo, jak   cicha deklaracja wiary w sens istnienia. piszę to jako ktoś, kto naprawdę ceni Twoją Nika  twórczość albowiem masz dar nadawania sacrum prostym słowom.   a to jest wielka rzadkość.   ten wiersz zostaje we mnie jak łagodny płomień - nie oślepia, ale ogrzewa .   i mnie z tym płomieniem jest intelektualnie doskonale :)   pięknie Nika.      
    • @vioara stelelor Aż mnie ciarki przeszły :) Piękny wiersz, jest w nim energia błogości i spokoju, i szczęścia :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...