Zgubiłem klucz

[Raggdor]

Dziurą wyzionąłem ducha, który utknął pod sufitem

Jak para z czajnika tkwi tam miesiącami, nad głową zalegając chmurą

Drepczę po domu powoli, we mgle widząc tylko wspomnienia

Ich rozmytych kształtów nie chciałbym dostrzegać

Moją dziurą zionie duch, czerni sufit jak w wędzarni, osobowość unosząc z dymem

I piekę się w ciemności, pustka pochłania już płuca, duszę się

 

Przestaję chodzić, kuląc się w posłaniu jak starzec

Zamieniając parowe mary na blask ekranów i orgazm sztucznej powierzchowności

Leżąc trzymam Cię w dłoni, Twą znudzoną twarz

Szczerością wypełniaj siebie, nie wpadnij w pustkę kłamstwa

 

Spalając się, nie mogę się ruszyć

Język przygniótł mi ciężar

 

Jak nóż przetnie me życie, odcinając od bólu

 

Kołdry wstydu

[Stary_Kredens]

ojej strasznie to jakoś zawile napisane , ale za bardzo wgryzać mi się w to niechce , ponieważ w  wierszu szukam przede wszystkim wrażenia piękna , może nie w dosłownym tego słowa znaczeniu czyli zachwyty itd.  a tu mam jakieś wrażenie, nie wiem jednak pewnej brzydoty myśli popartej słowem

pozdrawiam Kredens