Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

niecierpliwi niech nie czytają

 

Alicji W.

 

tryptyk

Piszesz wiersze piękne, czułe i rytmiczne.
Od niechcenia, czy przypadkiem  rzucasz słowa.
W nich tęsknoty jak stokrotki bardzo liczne
pełne wdzięku rozlewają czar i powab

Chociaż wersy w jednym ciągu są pisane,
lecz przestrzenie między nimi pustką krzyczą,
zwiewne strofy niby razem układane
nigdy siebie nie zobaczą, nie usłyszą.

Wybacz proszę mą brutalną ingerencję,
choć znalazłem się przypadkiem tu akurat,
chcę pozbierać słów niechcianych choć naręcze
by je składać czytać na głos i przytulać.

 



Bardzo chłodno, ze złą miną patrzysz bokiem,
że zostawię same strofy na tej drodze.
Jeszcze tylko się zatrzymam rzucę okiem,
może zgarnie zabłąkany ów przechodzień.

Już pochyla się niechętnie i je czyta.
Rozrzucone zebrał wersy w jedną całość
i uśmiecha się serdecznie, z dala widać,
w słowach szczęście, dziś przypadkiem, go spotkało.

Za pazuchę skrzętnie schował wszystkie wiersze
i do serca je przytulił – jak ochoczo.

Wreszcie pojął, że miłości są cenniejsze,
niźli splendor, sława, kasa oraz złoto.

 

 

 

Idę dalej, a nade mną świeci księżyc.
Mleczna droga gdzieś mnie wiedzie, wokół cisza.
W dali Wodnik wraz z Pannami wozem pędzi,
lecz hałasu ani rozmów już nie słychać.

A przy drodze wartkim prądem strumień płynie;
próśb, uczynków oraz marzeń niespełnionych.
Czy pragnienia ktoś wysłucha i je przyjmie,
chcąc nasycić i napoić tłum spragnionych?

W dali ziemia w płaszcz błękitu jest odziana.
Tam się kończy i zaczyna coś od nowa.
Ktoś pamięta i wspomina żeś kochana,
Póki żyją - rozrzucane  Twoje słowa.

 

 

2018/2006

Edytowane przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Poczułam się wywołana do tablicy, Jacku :)

 

piękny bukiet dziś dostałam, słów naręcze

przystrojone wyszukanym strojnym gustem

poukładam i pochowam w skrzętnym miejscu,

co jak wazon od lat wielu stoi puste

 

Kłaniam się wdzięcznie i dziękuję :)

 

 

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Bardzo ładne Twoje wiersze, zwykle są pod nimi niezwykle miłe słowa.  Dlaczego więc uważasz, że świat Cię nie kocha? Tu jest taki rozdźwięk, bo inne "sposoby" w gruncie rzeczy są  powszechnie stosowane, ale.. czy swiat kocha młode jagnię, które będzie zjedzone, czy rybę czy lwa, który zdechnie bez pokarmu ? Pozdrawiam serdecznie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Annie Aforystyczna - fraszka !! 5
    • W ciszy jest przestrzeń i refleksja ale nie ma ciężaru. Wędruje przez pustynię własnych myśli.
    • “Jaki piękny naszyjnik” w głowie powiedziałam, bo przecież nigdy wcześniej takiego nie widziałam.  Patrzę w dal, gdy kat na głowę mą worek zakłada i czekam, aż z krwi mojej stanie się brudna marmolada.    Nie myślę o niczym, chwilę cicho lecz namiętnie kontempluję  może kiedyś na płótnie to pędzlem namaluję.  Nie płacze, nie szlocham, ni łza po policzku nie spłynie.  Przestępstw winna, brutalna ta kara mnie nie ominie.    Lecz chwile przed wzroku utratą, patrzę się mu na twarz Zapomnieć, zapomnę. Słyszę “czy mnie dziś poznasz?” Widzę, nie wierzę. Oczy mnie pieką. To ja przede mną- stoję ze śmierci iskrami, krwią brudną świecą. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To mi się spodobało szczególnie :) A tekst wciągnął, ciekawa byłam jak to się skończy. W sumie nigdy nie jest tak źle, żeby nie mogło być jeszcze gorzej :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...