Ten utwór został doceniony przez użytkowników. egzegeta Opublikowano 2 Marca 2018 Ten utwór został doceniony przez użytkowników. Zgłoś Opublikowano 2 Marca 2018 a pamiętasz jak czekałaś w nocnej koszuli by być pierwszą? jak mogłaś zapomnieć jesteś jedyną w tym lesie której klęcząc wpinałem do włosów poziomkowe kwiaty jedyną dla której las ten grał arię nie na jednej a na wszystkich swoich strunach a pamiętasz jak szukałem przytulnej dziupli i ty mi pomagałaś mówiąc – ciepło ciepło cieplej – słowa gorąco już nie zdążyłaś jakieś błagania błyszczące oczy muzyka twojego oddechu stała się tchnieniem tego lasu nigdy nic tak nie poruszyło ogarnęła zazdrość chciał zaszumieć ale mu zakazałem cóż to za trudny las i bardzo proszę już nigdy nie mów że nie jesteś pierwsza 15
Bożena Tatara - Paszko Opublikowano 2 Marca 2018 Zgłoś Opublikowano 2 Marca 2018 (edytowane) Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Niejedna powiedziałaby - mów do mnie jeszcze... Podoba mi się Twój wiersz :) Edytowane 2 Marca 2018 przez Bożena Tatara - Paszko (wyświetl historię edycji)
Jacek_Suchowicz Opublikowano 2 Marca 2018 Zgłoś Opublikowano 2 Marca 2018 symboliczne wielowarstwowe - ładne :)) Pozdrawiam
Annie Opublikowano 2 Marca 2018 Zgłoś Opublikowano 2 Marca 2018 Piękny erotyk, no i piękne uczucie :) Pozdr
egzegeta Opublikowano 3 Marca 2018 Autor Zgłoś Opublikowano 3 Marca 2018 Wszystkim Wam Bardzo Dziękuję i ślę pozdrowienia prosto z lasu, trudnego, a nawet trudniejszego niż karpowiczowski :)
beta_b Opublikowano 3 Marca 2018 Zgłoś Opublikowano 3 Marca 2018 Trudny ten las gdy jedyny i wspomnienie wyziera z każdego liścia ale kto lasów widział tysiące nigdy nie poczuje tak mocno tęsknoty. I się nie dowie co znaczy sens prostego wspomnienia. 5
Maria_M Opublikowano 3 Marca 2018 Zgłoś Opublikowano 3 Marca 2018 Trudny ten las, ale chyba nie dla Ciebie?:).Ładny erotyk, bardzo subtelny, wyobraźnia działa, ponadto nie zawiera słów kaleczących miłość, czyli bezpośrednich. Pozdrawiam Wiktorze i życzę wszystkiego dobrego.
egzegeta Opublikowano 3 Marca 2018 Autor Zgłoś Opublikowano 3 Marca 2018 beta_b MaksMara Dziękuję z pozdrowieniem :)
Bolesław_Pączyński Opublikowano 3 Marca 2018 Zgłoś Opublikowano 3 Marca 2018 Ładna poezja okraszona lekka erotyką Z pozdrowieniem:))
egzegeta Opublikowano 4 Marca 2018 Autor Zgłoś Opublikowano 4 Marca 2018 Ilona Rutkowska Dziękuję za uśmiech i odwdzięczam się :))
egzegeta Opublikowano 4 Marca 2018 Autor Zgłoś Opublikowano 4 Marca 2018 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. a może ładna erotyka okraszona poezją ?? :)) Dziękuję z pozdrowieniem.
azk Opublikowano 4 Marca 2018 Zgłoś Opublikowano 4 Marca 2018 Są rzeczy i obrazy, których w żadne słowa nie ubierzemy, a tylko możemy je przeżyć, chociaż każdy zrobi to inaczej. Sorry, że tak enigmatycznie, to refleksja pod wpływem obrazów i spoza wiersza. Pozdrawiam :)
Oxyvia Opublikowano 5 Marca 2018 Zgłoś Opublikowano 5 Marca 2018 Piękny wiersz. Cóż mogę więcej powiedzieć? - banalnie, ale szczerze.
egzegeta Opublikowano 29 Sierpnia 2018 Autor Zgłoś Opublikowano 29 Sierpnia 2018 Oxyvio i Szarobury choć dawno Was tu nie ma spóźnione ślę Wam Podziękowanie z przeproszeniem
Wiechu J. K. Opublikowano 19 Stycznia 2021 Zgłoś Opublikowano 19 Stycznia 2021 (edytowane) Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. @egzegetaWiktorze, wróciłem do tego wiersza i to zdanie, które napisałeś kursywą, cała reszta w antykwie, przyciągnęło mnie tutaj z powrotem. Interesujące: "cóż to za trudny las" (zazdrosny). Tak mi "zaszumiało" pomijając zakaz, że las również żyje i pomimo aprobaty z trudnością opanował szumienie (leśne sumienie) obserwując, być może nie poraz piewszy, zakochanych przygodę. Pozdrawiam Cię serdecznie! :-))) Trudny lasco wykopię jego zieleń z brunatnego dołuobsuwa się po moją białośćco podniosę go z kolan na gałęzieopada z moich nógledwo dam mu słowo między drzewamijuż je upuszcza na mój głoszanim pokażę mu wesołe wiewiórkizdąży oślepić się na mój widokcóż to za trudny las unicestwiampragnieniem jego szumuTymoteusz Karpowicz Edytowane 20 Stycznia 2021 przez Wieslaw_J._Korzeniowski (wyświetl historię edycji)
egzegeta Opublikowano 31 Października 2024 Autor Zgłoś Opublikowano 31 Października 2024 @Wiesław J.K. Przepraszam, że dopiero teraz... po prawie 4 latach, ale dziś - przeglądając starocie - zauważyłem Twój powyższy komentarz - samo sedno i Tymoteusz Karpowicz mój ulubiony poeta. I tyle, i tylko tyle :) Dzięki stokrotne i pozdrowienia do tego. 1
Wiechu J. K. Opublikowano 1 Listopada 2024 Zgłoś Opublikowano 1 Listopada 2024 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. @egzegeta Wiktorze, mówi się, że czas leczy rany...trudno w to uwierzyć, moja matula odeszła z tego świata w 2000 roku, a wspomnienia o niej i wielu innych najbliższych, ale szczególnie o niej smutkiem i tęsknotą zapełniają przestrzeń...pozdrawiam Cię serdecznie!
egzegeta Opublikowano 1 Listopada 2024 Autor Zgłoś Opublikowano 1 Listopada 2024 @Wiesław J.K. Wieśku, a jednak ja - sądząc po sobie i wielu innych - twierdzę, że czas jest dobrym lekarzem, tylko u niektórych rekonwalescencja przebiega opornie. Szczęść Boże! @violetta Z podzięką za serduszeńko :)
Wiechu J. K. Opublikowano 1 Listopada 2024 Zgłoś Opublikowano 1 Listopada 2024 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. @egzegetaDzisiejszy dzień jest szczególnym dniem do refleksji o życiu, przemijaniu. Myślę, że czas jest znakomitym katalizatorem do złagodzenia wspomnień. Szczęść Boże!
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się