Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

uczę się chemii
tej między nami
przyciąganie ziemskie 
nas bardziej przyciąga do siebie
dzielimy się na zawsze
różnimy maksymalnie
z punktu wychylenia
do twoich ust mam tylko x drogi
więc poświęcę trochę życia
to jest czasu
i policzę ile dni jeszcze
serce będzie do ciebie bić
a o dzwięku twoich słów ust
głośniejszych niż moje myśli nocą
nie jestem w stanie zapomnieć
na trzeźwo
więc proszę ostatni raz o cząsteczkę ciebie
bez niej rozpadam się na atomy

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Literówka;

Po przeczytaniu tej frazy od razu mam wrażenie,

że Peelowie lądują w pozycji horyzontalnej ;p

Nie bardzo mi się ten wers podoba,

żeby jeszcze "dla ciebie", "przez ciebie", "z twojego powodu" - przełknęłabym,

ale to "do" mi nie pasuje, poza tym, serce raczej bije podczas życia ciągle,

więc mogłoby dla adresata bić szybciej niż normalnie :)

Zupełnie nie wiem, po co tutaj te usta,

wykreśliłabym je, gdyby to był mój tekst;

To by było fajne pod względem etymologicznym,

bo jak wiadomo atom = niepodzielny,

ale niestety wiemy już o obecności mniejszych cząstek elementarnych w przyrodzie ;)

 

Na koniec, żeby Cię już nie męczyć - pomysł na wiersz mi się podoba,

natomiast wykonanie - nie bardzo, popieściłabym jeszcze ten tekst merytorycznie,

ale może przesadzam, bo jestem fanką nawiązań do nauk ścisłych/empirycznych w poezji :))

Nie gniewaj się :)

 

Pozdrawiam :)

Opublikowano

Wiesz co mówmy co chcemy masz ciekawe tematy i podejście do nich. Podoba mi się ta chemia masz secducho. Na pozostałe tematy czyli wartości poetycko merytoryczne itd się pwoływać nie będę bo się na tym nie znam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Dzień dobry                                                 Taki miał być ten wiersz chaotyczny , taki był zamiar . Nie wiem czy mi się udał .                                                        Niech ocenia czytelnicy tego wiersza .                                                              Miłego dnia .Pozdrawiam 
    • Moda na "wody"     Ala z Uralu w wisiorze z koralu,   W końcu urlopu, chodzi w litoralu.   Z językiem na boku,   Bywa tam co roku,   Bo moczy swe stopy w  wyschłym Aralu.
    • @niolek Po przeczytaniu wiersz ten został ze mną na dłużej, mimo jego przykrej natury.   Pierwsza myśl, gdy je zauważam. Trzy to liczba nieparzysta, nie - ja, parzysta - one.   Pierwsze wersy od razu sygnalizują o tym specyficznym uczuciu dysonansu - kiedy interakcja społeczna w naszej głowie ulega analitycznej dekonstrukcji. Sama forma wiersza przekazuje tę nerwową energię gonitwy myśli, kiedy fizycznie jesteśmy częścią rozmowy, lecz chaos w naszej głowie nie pozwala nam się skupić. Wyskakujące gdzieniegdzie pytania oraz przypuszczenia podkreślają bitwę z własną percepcją. W tym samym momencie możemy się zastanawiać, czy dwie pozostałe osoby nas wykluczają intencjonalnie, czy może nawet nie są tego świadome? Dla nich to kolejna pogawędka, a dla nas to cały poemat w naszym wnętrzu.   Jeśli miałbym się czegoś przyczepić to detali gramatycznych - kiedy pojawiają się czasowniki w pierwszej osobie zapiszemy je z końcówką "ę" zamiast "e" np. "Chcę pokazać, że tu jestem, próbuję." Również zamieniłbym "tą", na "tę" w wersie "a widzę tą dwójkę ", ponieważ w piśmie, w bierniku poprawna forma to "tę". "Tą" w bierniku występuje bardziej w mowie potocznej.   Ogólnie ciekawy wiersz, w jakiś sposób do mnie dotarł i został ze mną na dłużej. Pozdrawiam :)    
    • świat był miejscem opartym na pewnych stałych   życie przypominało  ścierny papier czas utkany  pospolitym brakiem   aż letni blask pozbawił ich nocy   rwany sen jak tęskni za człowiekiem  drugi człowiek
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Robert Witold Gorzkowski Polski bohater! Mój dziadek ze strony mojej matuli był ułanem Pilsudkiego. Cześć i chwała bohaterom.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...