do miłości

[egzegeta]

              

 

       - Więc kiedy bywa się razem?
       - Nie wiem. 
        Może wtedy, kiedy jest się samemu. 
        I kiedy tego drugiego człowieka już nie ma, 
        i kiedy wiesz, że nigdy już nie wróci do ciebie.
        Może wtedy jesteś z nim naprawdę i na 
        zawsze. Jeśli umiesz go pamiętać.

                                              Marek Hłasko

 

 nie patrz mi w oczy

skręć wzrok i spoglądaj na mnie z tyłu

aż twarz się wypogodzi

 

dotknij mnie jakkolwiek   

wyszukanym gestem pyłkiem

aż zadrga we mnie jakaś struna

 

wyszeptaj mi

wszystko jedno co

przez niemą zieleń świerku

aż niepokój zastąpię spokojem

 

a najlepiej

ukaż mi w ciemności blask 

o tym jedynym zapachu

naszym ożywczym

wtedy świat wreszcie się rozjaśni

struny zaszaleją

a ja uwierzę

że to ty

 

 

 

3-8 lutego 2018

 

 

[beta_b]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Cały wiersz to tęsknota w czystej formie. Tęsknota to wielki dar. 
I wielkie bogactwo w dłoni, mimo bólu i ciężkości... 

[Deonix_]

To "skręcenie wzroku"

i "drżenie struny" w tym tekście mnie aż zabolało.

Pięknie napisane.

 

Pozdrawiam.

[egzegeta]

beta_b
 

Deonix_

 

Marcin Krzysica

 

Dziękując w imieniu Marka Hłaski

i własnym,

pozdrawiam.

:)

[azk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Aż wrze od emocji i dobrych, ciepłych uczuć. I trudno to komentować, bo ten wiersz jest z gatunku tych, które odczuwa się somatycznie. Pozdrawiam :)

[Oxyvia]

Piękny, wstrząsający wiersz. Tęsknota, która nigdy nie dozna ukojenia, ale zawsze będzie go szukać we wszystkim, wszędzie.

Wzruszyłam się.

[egzegeta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oxyvio,

co ja mam Tobie napisać .... może tak;

nie moją intencją jest wywoływanie aż takich wzruszeń.

Chciałbym, aby wiersz był lekki, lekko zakręcony i ... przyjemny:))

Dziękuję Ci BARDZO.

Z pozdrowieniem

[egzegeta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Szanowny Kocie z profilu :)

Bardzom ucieszon z Twojego komentarza.

Po wielokrotnym czytaniu (co by tekst doszlifować) myślę,

że w nim temperatury wrzenia to nie ma, ale ciepło to i owszem.

Dziękuję.

Pozdrowienia.

 

PS. Musiałem zrobić edycję, gdyż zapomniałem.

Andrzeju,

w Twoim komentarzu zacytowałeś kilka moich wersów z pominięciem ostatniego,

otóż - uwzględniając komentarz Ithiela - jest to dla mnie sugestia, aby ten wers pominąć,

co u siebie w pliku zrobię.

Jeszcze raz dziękuję.

Edytowane 9 Lutego 2018 przez egzegeta (wyświetl historię edycji)

[Jacek_Suchowicz]

nie moje poletko ale bardzo ładne

i jakże realne - powoli bliscy odchodzą 

Pozdrawiam

[egzegeta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Szanowny Ithiel-u

Nie lubię wyjaśniać, interpretować swoich wierszy, o czym już nieraz pisałem.

Tutaj znów robię wyjątek;

piszesz o początku, otóż nasz - mój i mojej Bożenki - początek miał miejsce na drugim roku studiów inżynierskich

3 maja 1963 roku, w niepowtarzalnym miasteczku studenckim w Olsztynie -Kortowie.

 

A wers - przez niemą zieleń świerku

to nic innego jak świeże gałązki świerku, na dopiero co niedawno usypanym grobie.

I tyle w temacie.

 

Dziękuję za komentarz, choć miałbym jeszcze uwagę odnośnie do

Twojego - wszystko ujawnione, dograne ...

 

Kiedyś napisałeś (chyba się nie mylę, że to Ty, gdyż nie podpisałem pod tekstem autora, a już na poezja.org

ten komentarz jest nieosiągalny - przynajmniej ja nie mogę znaleźć) w komentarzu pod wierszem chińskim

taki oto tekst:

 

Dobrze przeto, jak uważam, pisał Lechoń w "Herostratesie":

"A wiosną - niech wiosnę, nie Polskę zobaczę", mając na myśli naszą narodową obsesję do wciskania wszędzie polskości, można jednak jego wezwanie rozszerzyć na pisanie poezji w ogóle, takiej bez domysłów, interpretacji i ukrytych sensów.

 

A więc jednak bez domysłów, interpretacji i ukrytych sensów.

Bardzo Dziękuję.

 

PS. Co ciekawsze komentarze kopiuję sobie do schowka. Pozostało mi to z czasów zamierzchłych,

gdzie w pierwszej dekadzie XXI wieku - jako osoba z wykształceniem technicznym, a więc spoza branży humanistycznej, łapczywie kopiowałem wypowiedzi weteranów poezja. org, jak Jacek Sojan, Bogdan Zdanowicz, Kalina Kowalska, a i Michała Krzywaka też chyba coś mam( nie mówiąc o osobach z nickami)

 i tak mi do dziś to zostało.

 

 

[egzegeta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję Bardzo.

Wiem, Szanowny Jacku, że nie Twoje poletko.

tym bardziej miło mi, że jednak coś tam znalazłeś.

A mnie jest przykro, że nie mogę się zrewanżować

na Twoim rymowanym polu, gdzie równorzędną partnerką

od lat błyszczy Alicja Wysocka.

Pozdrawiam serdecznie

i Alicję też,

a nawet najpierw. :)

[Jacek_Suchowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

zdaje się że przerabiamy jakiś koszmarek

Jeśli Ci daję serducho, to oznacza że mi się podoba i nie zmusza do żadnych wzajemności.

Nie tworzę TWA

Pozdrawiam :)

 

[egzegeta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

absolutnie żaden koszmarek.

Wyraźnie napisałem, że nie mogę się zrewanżować, choć przyznaję "zrewanżować"

brzmi niefortunnie, TWA-owsko.

Członkowie TWA nie bacząc na upodobania, adorują. 

Jeszcze raz dziękuję za wgląd pod moje wolne wersy:)

[egzegeta]

Kinga Plewińska

 

foxinthewoods

 

Dziękuję za czytanie i pozytywny odbiór.

 

[azk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Być może "wrze" jest niedokładnym terminem,. bo jak pisałem to wiersz, który odbiera się bardziej ciałem, trąca we mnie struny, o których zresztą wspominasz w tym utworze. To jest sztuką - napisać wiersz tak delikatny w swojej narracji, a jednocześnie tak przepełniony uczuciem. Pozdrawiam :) 

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Odbieram jak odbieram - wiersz żyje własnym życiem, bo każdy czytelnik odnosi słowa do własnych przeżyć i doświadczeń.

Pozdrawiam.

[Luule]

Witaj, niestety przyznam się, że myślałam (mimo, że wiem o braku bliskiej osoby), że to wiersz o miłości, gdy jeszcze jest się obok siebie ciałem, i nie poczułam wtedy wiele. Nie zauważyłam tych świerków jako klucz, a więc dziękuję, że odpisałeś tak Ithielowi, bo wtedy dopiero gdy przeczytałam ten wiersz... Dopiero zwaliła się na mnie ta tęsknota. Zwaliła to dobre słowo, choć kontrastujące z delikatnością tego wiersza. Jest piękny egzegeto. I ten pyłek... Cofam wcześniejsze słowa, że wolę te wiersze nie o kobietach:)

 

PS. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No tu się nie zgodzę. Intencją nie musi być, bo zapewne piszesz dla siebie a nie pod publikę, ale robisz to pięknie, więc się pięknie wzruszamy. A temu utworowi nie można akurat przypisać tych trzech wspomnianych epitetów i nawet bym nie próbowała, gdy mowa o tęsknocie. To, że nie robisz tego w sposób patetyczny, nie znaczy, że jest lekko:) Formą owszem, ale słowa mają swój ciężar... Pozdrawiam:) 

[egzegeta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Zaprawdę, powiadam Ci Luule

w świecie ducha,/…./  jesteśmy tylko funkcją innych ludzi,.. :)

a może i nie ..?

Dziękuję Ci

i pozdrawiam