Wspomnienie z dzieciństwa

[Maria_M]

gdy w czerwcowe popołudnie

deszczu strugi płyną z nieba

w starą cembrowaną studnię

kropla deszczu z gradem świszcząc

się obciera

 

w taki dzień dla innych mokry

po podwórzu biegam boso

do utraty tchu - upadam

w perłach pluchy jestem cała

jakby w sosie

 

łąki aromatem siana

kapuśniaczek zwiewnie kuszą

rytmem mżawki krążą trzmiele

o promienie skrzydła ptaków 

słońce proszą

 

dżdżą pogodę senną pluchę

kosmyk lata wypogodzi

z horyzontem płowej linii

suszę stopy mokrą suknię

wiatrem chłodzę

 

25 czerwca 2002r.

Edytowane 1 Lutego 2018 przez MaksMara (wyświetl historię edycji)

[bajaga1]

Jak nasze dzieci i wnuki napiszą... Laptop smartfon i PlayStation to zabawa nasza cała bo na dworze plucha... Dobrze mieć takie wspomnienia jak twoje MaksMaro

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Będąc dzieckiem latem jak padał deszcz biegałam po podwórzu, to była super frajda, wtedy nawet telewizora nie mieliśmy.

Bardzo dziękuję za odwiedziny. :))

[bajaga1]

Miałam taki kombinezon uszyty przez mamę i mogłam bawić się do woli, no i nie bałam się bury za brudne spodnie czy podarte kolana....

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam -  och było tak  beztrosko  wesoło i miło -  a dziś co  - komputer laptop komórka -  i kalectwo na starość.

                                                                                                                                                                                                                Pozd.

 

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ta fraza mnie trochę gryzie pod względem stylistycznym.

 

A tak poza tym, wiersz ładny, malowniczy,

przywołałaś mi trochę także moje wspomnienia z dzieciństwa,

o których mam zamiar kiedyś napisać :)

 

Pozdrawiam :)

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Łąki zapachem suchej trawy zachęcają deszczyk, aby na nie popadał. To tak na przekór gospodarzom, bo jak siano było już wystarczająco wyschnięte, to deszcz był niewskazany. Wszyscy spieszyli się, aby zabrać siano przed deszczem. Nie wiedziałam jak to inaczej zapisać i powstał taki zlepek wyrazów.

Dziękuje za podobasię.

:)))

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

A to sorry,

chyba źle zrozumiałam.

I wszystkiemu winna ta wymuszona inwersja :)

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Moźe? Ale cieszę się, że jesteś taka wnikliwa, dokładna, skrupulatna, dociekliwa ( to oczywiście komplementy)

:))))))))))))

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

O, to dziękuję :))))))))))

Jak widać czasem też zbyt pochopna :)

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To też moja przypadłość, dlatego u innych ją toleruję.

:))))))))))))

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Och, ja też się tak bawiłam! Biegałam w czystym, ciepłym deszczu po łąkach, taplałam się w krystalicznych (naprawdę!)_ kałużach na piaszczystych drogach, puszczałam statki z papieru i kory drzewnej, staczałam bitwy morskie, przeżywałam dalekie podróże i wyspy skarbów...

Cudowne czasy! To se ne vrati! Szczególnie dlatego, że nadeszła epoka komputerów i pochodnych (smartfonów itp.). Smutne. :(((

A wiersz oczywiście cudny! Baaardzo mi się podoba! Nie mam żadnych zastrzeżeń!

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oj! To bardzo mi miło, a wspomnienia mamy podobne.

:)))))))

[Bolesław_Pączyński]

Ładny i barwny wiersz, ach te lata dziecięce mam ten obraz przed oczami z nostalgią do nich wybiegamy.

Miłego:))

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za wizytę. Miłego :)

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Waldemarze za wizytę, wspomnienia są miłe, ale teraźniejszość też nie taka zła. Miłego :)

[Nata_Kruk]

Wspomnienie z dzieciństwa ma już trochę lat, jak widzę, ale zachęcasz słowami do "popaplania" się  w deszczu.

Zdarza mi się zrobić to... latem oczywiście. Lekka wspomnieniowa treść.

Pozdrawiam.

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję, że czytałaś. :))