Zima na Roztoczu

[Maria_M]

biały puch

spadł na ziemię

wieje wiatr grudniowy zimny

a wokoło nas

aż po horyzont

rozciąga się białe prześcieradło

 

w promieniach słońca migocą 

kryształy zimnych brylantów

 

zamarznięte sople wody

połyskują jak śnieżne bursztyny

w srebrnym szlifie księżyca

 

na przełomie widnokręgu

pokryte białym szronem

stoją wysmukłe drzewa

to niedźwiedzie polarne

wspinają się ku niebu

 

a wokoło nas 

tylko mróz wiatr

i grube zaspy śniegu

 

22. 12. 1999r.

[Maria_M]

Bajago, dziękuję za wizytę i serduszka.

:))))

[bona]

 

biały puch

spadł na ziemię

wieje wiatr grudniowy zimny

a wokoło nas

aż po horyzont

rozciąga się białe prześcieradło

 

skoro "biały puch spadł na ziemię", to zbędne jest "a wokoło nas". Wystarczy:

 

biały puch

spadł na ziemię

wieje wiatr grudniowy zimny

aż po horyzont

rozciąga się białe prześcieradło

 

Pozdrawiam serdecznie :)

[Maria_M]

Dziękuję za to spostrzeżenie. Muszę pomyśleć.

Miło, że czytasz.

:)))

[Luule]

Spodobały mi się dwie rzeczy. Niedźwiedzie co wspinają się do nieba i data - dwa dni przed wigilią i śnieg, który  wtedy zapewne do niej dotrwał:)

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zapewne tak było, już nie pamietam, ale dobrze że kilka elementów przypadło Ci do gustu. Bardzo dziękuję za wnikliwe czytanie.

:)))

[Bolesław_Pączyński]

Malowniczo o zimie, gdzież te zimy z tamtych lat.

Miłego:))

[Iwa-Iwa]

Podoba mi się cały wiersz, pozdrawiam!!!

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dlatego, że to nie sam krajobraz, tam jeszcze są dwie osoby.