Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

"Polska - pierwszy kraj na świecie, w którym zamiast rządu upadła opozycja"

 

ileż zachodu czasem potrzeba

aby obnażyć ukryte ego

różnych forteli lub znaków z nieba

a dziś to wszystko jest do niczego

 

Nietzsche z obłoków  spogląda dumny

znaczące miejsce ma w polityce

a dawniej w sklepach albo przy urnie

stek wulgaryzmów słało mu życie

 

zaś sam Najwyższy  spogląda błogo

wyznawców krzyża wspomóc nie musi

bo przeciwnicy sami ze sobą

postanowili kopie pokruszyć

 

waląc na oślep tną się nawzajem

z pola rugując współtowarzyszy

choć wielkie bagno po nich zostaje

na synekury wciąż skorzy liczyć

 

zaś wiatr historii mocy nabiera

 zmiata afery przekręty liczne

jak sfinks odradza się Polska teraz

zrzucając pęta ekonomiczne

 

Edytowane przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Witam -  mam nadzieje że to wszystko minie i się uspokoi - że wrócimy do normalności o które inni walczyli

na pewno nie ci którzy udają że chodzi im o dobro innych.

                                                                                                                                   Pozd.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam ponownie - by posłowie zajeli się przysięgą którą złożyli a nie walką o stołki o  stanowiska o to by być gwiazdami.

A o których posłów chodzi doskonale wiesz -          

                                                                                                                                                                                          Pozd.           

                                                                                                                                                                                      

Opublikowano (edytowane)

jeszcze nie pora na kastaniety

na dęcie w rogi i na kankany

póki bez przeszkód partyjny kretyn

z dawną kanalią głoszą peany

 

jeszcze nie pora wystawiać świecznik

kiedy zaufać strach rączkom lepkim

wiecznie rozliczać z durnych obietnic

ten świat Barei

                            a może Mleczki?

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane przez jan_komułzykant
Mleczko :) (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 @Wiechu J. K. Dziękuję Wam. Berenika to jest tak jak piszesz, choć ja Ci powiem, że ja nie odczuwam tak tej melancholii, i muszę nieraz przeczytać swój wiersz, by to poczuć. Dla mnie to Twoje spojrzenie, wiele mówi. Bo odsłania to, czego ja nie widzę.  Wiechu J. K. To prawda. Noc też stawia na swoim. Podobnie jak dzień, chyba o to Ci chodziło? 
    • @Trollformel fajnie, że zajrzałaś, fandom "Enigma" pozdrawiam ;)
    • Notujemy wspomnienia    I szukamy ucieczki  Ukojenia    Od tego całego znoju   Bo tak bardzo  Pragniemy spokoju    W tym świecie  Z miliona obrazków    Ale te obrazki  Nie były nigdy prawdziwe     
    • Każdy się o moje nogi podtyka, w proch się zamienia i nagle gdzieś znika I nie wiadomo czy Diabła za rogi, Boga za nogi, czy też brzytwy się chwyta Zapewne nie będe znał odpowiedzi, ale szanuję, że akurat mnie o to pytasz W świecie, w którym jedni są spragnieni, a drudzy się topią warto umieć pływać.   Jeśli nie zaśmiałeś się ze swojego żartu to znaczy, że był on słaby Wiem, że chciałbyś być synem koleżanki twojej mamy, bo to pies na baby Obserwuje ludzi w moim wieku, w ciągłym biegu, ciągle na mieście kebaby  Na sali zajęte kanapy, dobierając się w pary, organizują do kina wypady   Nie mam odwagi ani siły by cokolwiek tu zmieniać Mogę w spokoju czekać lub jedynie w kółko narzekać Nie poszedłem do Mam talent, bo go nie mam a gdybym kiedyś zmienił zdanie to najpewniej bym przegrał.
    • W swojej ciemności mam wtórną twarz I każdy niepewny krok pozbawia mnie tchu  Tak chciałabym móc wychylić się  Poza krawędź luster poza krawędź drzwi  Lecz między nami powiem nic nie jest po staremu  Mam w sobie okruchy otuchy  A mową odsłaniam się niby lilie tulipany  A mową podlewam swój cień w upale Dopiero kiedy mrużę powieki   Wszystko wydaje się podobne  Pozbawione prawdy  Najchętniej więc otwieram oczy  Niechaj ciemność mnie tak nie tuli   Nie chcę umrzeć w objęciach życia  Splamionego czarnym tuszem omotania   Owijam się w kokon modlitwy łez  Udając liść, suchy jak zwój  Bez podsłuchiwań pająka       
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...