Jabłoniowy sad

[egzegeta]

         

 

 

nie cudeńko z obrazka, nie złudzenie

- zjawisko:

pospolity trądzik, radosne rzęsy,

całość przekorna, wciąż roztrzepana.

 

wyraźne legato, grała staccato,

na złość chłopakowi obcięła warkocze,

kwitnącą ciszę burzyła metalem

- z głośnika o lwiej paszczy; gdy pytał, dlaczego

ogląda mu palce, mówiła – bo jestem delikatna.

 

coraz dłuższy dzień, rozwijał wszystkie pąki,

buszowała między konarami, biel i róż

w sukience, częścią biało-różowego kwiecia.

 

to były noce, które wabią zapachem.  

owady – nie wiadomo skąd - bez opamiętania

zaczęły trzepotać, wierzgać i to ją zatrzymało,

coś utemperowało. tym razem

grzecznie i posłusznie, pierwszy raz

przechyliła głowę,

zamykając oczy.

 

 

 

[beta_b]

Jak żywa. Zatrzymał mnie obrazek. Chciałabym ją nawet poznać. bb

[befana_di_campi]

Dzwoni wspomnienie, dzwoni, dzwoni... Srebrną łyżeczką o filiżankę malowaną w niezapominajki, róże i fiołki :) 

[egzegeta]

Bardzo dziękuję obu Paniom za krótkie wrażenia z pobytu w jabłoniowym sadzie,

a obu Paniom niewidocznym - również dziękuję :)

 

i pozdrawiam

[beta_b]

Czuje się podobna do Twojej PL. Kiedyś tak miałam. Pisałam o sadzie jabłoniowym, dość wprost, w innym obszarze i stylu. Wklejam  ramach dialogu.

Chcę się kochać w sadzie
gdzie wiatr strąca
obeschnięte płatki kwiatów
potrącając stokrotki
wpaść w ramiona naturze.

Pojedyncze kłosy trawy
szepczą ziemi o miłości.
Jesteś.
Wyginam się w łodyżkę
chwilę pnę się w górę
widzę jak pracują pszczoły

- nektaru wystarczy dla wszystkich.

Edytowane 26 Grudnia 2017 przez beta_b (wyświetl historię edycji)

[egzegeta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

a ja poza dialogiem;

widziałbym dwa ostatnie wersy w takim brzmieniu:

patrzę jak pracują pszczoły

i ty

:)

bardzo "kochający" ten wiersz.

[a.z.i_xxx]

Tak jak jest,

jest dobrze.

 

 

A kazdy szuka 

Chorych wsponien

 

Podszytych nutka

zalosci do swiata

 

Ktory jest energia

istnienia ego.

[Deonix_]

Mnie też wiersz porwał :)

Popełniłam też kiedyś utwór w podobnym (?) klimacie:

 

List

wciąż pamiętam

jak moje piersi obrzmiałe

łagodnie

skrapiałeś pocałunkami

a wokół kwitły

jabłonie

i zamykały nam oczy

płatkami

 

pokazałam ci niebo zielone

przesiąknięte lasu zapachem

mówiłeś, że będzie pocztówką

zamkniętą w świerszczy iskrach

treścią w zielonych listach

 

dziś kładzie się echem

wilgoć-klin języka

w moich ustach

a w ręku bez słów

tkwi

kartka pusta

 

Pozdrawiam :)

[egzegeta]

Deonix_

Lubię, naprawdę lubię zwierzenia Peelek ze swojej kobiecości/dziewczęcości.

Bo co ja facet, mogę o tym wiedzieć; mogę obserwować, przeczuwać, doświadczać

ale nigdy smakować sedna.

Choć ktoś może mi zarzucić, że smakować też można, no niby tak,

ale nie o ten smak biega:))

Dziękuję.

Wiersz ładny, trochę te inwersje jakoś dziwnie brzmią, ale jest wporzo.

Pozdrawiam również.

[egzegeta]

a.z.i_xxx

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

no i dobrze :)

[egzegeta]

ja_bolek

 

... choć ukryty, lecz prawdziwy.

też dziękuję. :)

[egzegeta]

  

Fred

 

jeśli to nie pomyłka :)

to serdeczne DZiĘKI

[Bolesław_Pączyński]

Ładny barwny sad poezji.

Pozdrawiam:)

[egzegeta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję

i również pozdrawiam

:)

[Oxyvia]

Podobśka! Widzę tę dziwczynę-przekorę jak na filmie: żywa jak fryga, figlarna, filuterna, odrobinę złośliwa (ale nie za bardzo - tylko z humorem i dla przydania sobie mitu niezdobytej). ;)))

[befana_di_campi]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:-)

[Jacek_Suchowicz]

ujmujący obrazek

jako ojciec trzech córek z pasją przyglądałem się im gdy dojrzewały

- przeżycia malujące się na twarzach

- podpytywania

- gesty, które mówiły więcej niż tysiąc słów

- wieczne problemy

 

pozdrawiam Noworocznie

[egzegeta]

Oxyvio

Befana_di_campi

Dziękuję za komentarz;

tak, dziewczę wyimaginowane, "rozpisane" na podstawie wieloletnich,

całożyciowych obserwacji.

Pozdrawiam

:)

 

[egzegeta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

do tego dodam: - pierwsze miłostki i końce świata.

Szanowny Jacku,

takie córki to skarb, mnie nie dane to było.

 

Dziękuję za komentarz

i serdecznie pozdrawiam

 

PS. Drzewiej z przyjemnością czytałem Wasze - z Alicją Wysocką - rymowane przekomarzanki,

dziś już i czasu nie za dużo, i rymy nie chcą się imać.:)

[egzegeta]

Marcin Krzysica

i Tobie Dzięki za ślad przy wierszu.

 

Pozdrowienia serdeczne :)