Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Improwizacja

Pomoc Wiosenna
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Pomoc Wiosenna

Pomoc Wiosenna

Opublikowano
Opublikowano

 

Jest taki kraj, daleki od biblijnych krajów.
Kraj, któremu najdalej we wszystkim do Raju,
gdzie Jezusek nie miałby nawet jak się zrodzić,
bo zamiast do stajenki, żubr samopas chodził.
Więc powracał po latach, umrzeć nie na krzyżu,
a w powstaniach, na wojnach, wreszcie - w Oświęcimiu.
Lecz bywa, że choć rzadko, przyjdzie w czas spokojny,
jak kiedyś do Stajenki, a nie do Zbrojowni.

 

Nie wiem, jak reszta moich serdecznych Rodaków,
ale ty, moje serce, tym czasem się raduj! 
 

---

Zdrowych, Radosnych i nade wszystko - Spokojnych Świąt. 

4
Fred

Fred

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Za dużo tego krajania w dwóch pierwszych wersach. Słowo kraj występuje w nich aż trzykrotnie.

Ten żubr wyskoczył jak diabeł z pudełka nie wiadomo po co. 

Pomoc Wiosenna

Pomoc Wiosenna

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A może pomyśl, dlaczego? Masz jakiś pomysł? Poczekam i jakbyś nie dawał rady, podpowiem.
Co do żubra - nie uważasz, że śmiało mógłby zastąpić orła w koronie?
Patrzy taki Arab, Murzyn, czy Turek na żubra i od razu wie o jaki kraj chodzi ;)
Pozdrawiam.

Fred

Fred

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Autor powinien siebie zmusić do myślenia gdy pisze wiersz, żeby czytelnik już nie musiał, a nie rzucać na opak takie owakie słówka i oczekiwać, że czytelnik będzie myślał,co autor miał na myśli. Arab Murzyn, czy jak go zwał, ma takie pojecie o żubrach, jak wilk o gwiazdach. Skojarzenie żubra z orłem jest bez sensu. To zbyt dalekie skojarzenia. Pomyśl, zanim coś napiszesz. 

1
Pomoc Wiosenna

Pomoc Wiosenna

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mylisz poezję z prozą. W prozie Autor klepie wszystko o co mu chodzi, a już najbardziej w urzędowych pismach, żeby nie było przekłamań i ktoś nie zinterpretował czegoś opacznie. Co i tak często się zdarza, bo nie istnieje przekaz 1:1.
Może być proza rymowana, bo rymy nie stanowią o tym, że tekst staje się automatycznie poezją. Zresztą pewnie natknąłeś się na rymowane przepisy kulinarne, statusy jakichś organizacji, czy choćby coś w rodzaju:

Daj, o pani, o boska Mnemozyno,
pi liczbę, którą też zowią ponętnie Ludolfiną,
pamięci przekazać tak,
by jej dowolnie oraz szybko do pomocy użyć;

(Witold Rybczyński - miesięczniku „Problemy” (nr 8/1949))

i podobne rymowanki stosowane w mnemotechnice, aby ułatwić zapamiętywanie.
 
W poezji Autor zostawia coś od siebie dla Czytelnika. Dlatego wiersz nie musi być rymowany, aby był poetycki.
Albo tzw. proza poetycka, którą poznasz po tym, że wiele między słowami zostaje dla Czytelnika.

Co do żubra - nie krzyżuję go z orłem :) tylko stosuję zoom poetycki, żeby było od razu wiadomo, o jaki kraj chodzi.
Nasze terytorium miało różny rozmiar przez wieki, ale wszędzie występował żubr. Jeśli uważasz, że jest bardziej odpowiednie zwierzę, daj znać. Tylko musi mieć zarazem konotacje ze Stajenką i karmikiem, gdzie dokarmia się na zimę dzikie zwierzęta.
A nasi Królowie już to robili i dokarmiali żubry.

Wracając do krajania - jest tu zastosowany podobny zoom, jakby ktoś, no, powiedzmy że poeta ;), obracał globus i szukał
tego jednego - jedynego dla niego wśród innych Kraju. Poezja. prawda? ;) 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane przez Pomoc Wiosenna (wyświetl historię edycji)
Pomoc Wiosenna

Pomoc Wiosenna

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Widzę, że nie bardzo się dogadamy. Wcale nie masz zamiaru czegokolwiek SAM spróbować przynajmniej zrozumieć. 
A wystarczy w tym przypadku zajrzeć do źródłosłowu słów stajenka, karmnik. 

 

Pomoc Wiosenna

Pomoc Wiosenna

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To, że pojutrze niemal wszyscy Polacy spotkają się w Stajence, tak jak kiedyś zimą przychodziły do tych leśnych głodne zwierzęta.
Słownik PWN:
 

    stajenka ż III, CMs. ~nce; lm D. ~nek
zdr. od stajnia w zn. 1
    Mała, licha stajenka.

Pomoc Wiosenna

Pomoc Wiosenna

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Polecam poszukać skeczu, bodaj kabaretu "Otto", gdzie po występie zostaje jeden z widzów i najpierw prosi, żeby mu wytłumaczyć o co chodziło w tym i tym dowcipie, bo wszyscy się śmieli a on nie wie z czego? Najpierw prosi, a kiedy próby wytłumaczenia mu tego spełzają na niczym, żąda zwrotu pieniędzy. Może lepiej od razu przejdziemy do tego, ile jestem winien ? ;) 

1
Fred

Fred

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tylko odrobinę więcej pomyślunku na wierszem, który piszesz.  Po koleżeńsku nie raził bym szukać inspiracji czy źródeł edukacji w dzisiejszych tzw. "kabaretach", które są przeważnie serialami prymitywnych wygłupów.  

Fred

Fred

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Autor powinien wiedzieć, że Żubr pasuje do stajenki betlejemskiej jak kwiatek do kożucha. Ot i tyle. 

Może w pseudo kabaretach jest inaczej. 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • hollow man
      szpilki

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Berenika97 Intuicyinie wyczuwam, że musi istnieć łydka z przyprawioną gębą. Ale to na ogólnym poziomie - bez dowodów w wierszu (to zresztą byłoby ryzykowne) ani komentarzach (ufff... chyba wybrnąłem) :)
    • Magdalena
      Ultramarynowy widok

      Przez Magdalena · Opublikowano

      Mróz robi ultramarynowy widok Moje oczy próbują przywyknąć Danuś jutro Cię zobaczę Czym jesteś? Jesteś  tą samą Tożsamą ze źródłem które znam Miło oddalać latami przyjaciół Sprawdzian tożsamości  Jest ekscytujący Nie wiesz Ty nic jak płacze zazdrość Oj Danuś  Lubić mnie i  kochać go? Niespożyta moja złość    
    • viola arvensis
      Kartka z pamiętnika

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      @Berenika97 poruszająca głębią poezja. Piękna ta Twoja wrażliwość Bereniko.  Takie utwory pragnie się czytać czytać po stokroć. Uklony!
    • Bożena De-Tre
      Smaki ciszy

      Przez Bożena De-Tre · Opublikowano

      @Mitylene Dziękuję i myślę podobnie…gdy skrzypi parkiet a dusza „ prosi do tańca” nie odmawiam-:)-:)Serdeczności @Waldemar_Talar_Talar Bardzo mi miło Waldemarze.Dziękuję @Berenika97 ….i dalej idzie-:) @Berenika97 -:) a jutro dalszy ciąg z moją ciszą na pierwszym planie…zapraszam Bereniko serdecznie
    • viola arvensis
      O Tobie

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      O Tobie pisać jest trudno lecz skoro przyszło natchnienie najpierw pomyślę na brudno by mieć na słowa baczenie. Trudno jest pisać o Tobie bo bywasz snem, bywasz jawą rozpieszczasz mą wyobraźnię pobudzasz jak dobrą kawą. Dostrzegasz wszystkie szczegóły drobiazgi, których tysiące rozświetlasz noce jak księżyc ogrzewasz jak latem słońce. Choć Cię tu nie ma, to jednak przypływasz z moim westchnieniem wpisany w przestworza duszy swym niebanalnym imieniem. Zdejmujesz ze mnie smuteczki i przygnębienie oddalasz uparty w swojej dobroci rozczulasz mnie i rozpalasz. Twe oczy - błękity chabrów przychylić chciałyby nieba i serce na dłoni mi dajesz jak gdyby kawałek chleba. A ja w swym skarbcu zamknięta i murem obwarowana bywam Twym słowem przejęta czuję się ważna, lubiana. Czasem nadziwić się trudno jak jesteś do mnie podobny samotnik co czuje mocniej duchowych wskazówek głodny. I zwykle stronisz od ludzi spokojne życie Cię cieszy patrzysz z niemałą pogardą jak świat donikąd się śpieszy. Z Bogiem rozmawiasz odważnie a ON jest dla Ciebie łaskawy rozbudowane masz wnętrze i życia jesteś ciekawy. Nocami wpatrujesz się w gwiazdy rozmyślasz nad sobą i życiem zasypiasz skulony jak dziecko a we mnie - Twe serca bicie. Poza tym to lubisz kwiaty naturę i leśne wędrówki odżywiasz się mądrze i zdrowo nie skrzywdziłbyś nawet mrówki. Porządek lubisz najbardziej czystość, przejrzyste plany i wodę przegotowaną i życie bez zbędnej dramy. Kożuszek z mleka wyjadasz ogórka obierasz ze skórki i z byle kim się nie zadasz lubisz kamyki i sznurki. Natura Cię inspiruje rozrzewnia zwierząt cierpienie choć twardo stąpasz po ziemi poezją robisz wrażenie. Prześwietlasz jak nikt na świecie, Twa wyobraźnia rozkoszą najszczerszym śmiechem zarażasz aż żale i smęty się płoszą. I mogłabym pisać dzień cały i jeszcze przez nocy połowę bo pełna Twych jestem metafor i pełną mam Ciebie głowę. I w sumie nie jest tak trudno jakby się wydawało i było by raczej smutno gdyby się wierszem nie dało. Bo jesteś prawdziwą skałą plasterkiem na moją duszę chętnie o Ciebie się oprę łzy na ramieniu osuszę. Więc zostań choćby daleko a może blisko, któż powie? Bo Tyś nieziemskie zjawisko - o tym też kiedyś opowiem...   Dedykowane - dla R.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...