Patrząc oczami Belli Achmaduliny

[befana_di_campi]

Te ociekające listki zwarzone listopadem  

takie rzadkie – takie złote - - takie postrzępione  

ziąb do drzew poprzypinał srebrnymi pinezkami  

a one cierpliwie stoją niby proszalne dziady  

 

Polśniewają brązem czerwonawym  

korzeni golizna i nagość gałęzistych pni  

wtedy kleista mgła nad ogrodem spłakanym  

kapie milczącą mżawką w przemoczoną ciszę

[befana_di_campi]

Landrynowi podziękowanie za serducho :-)))

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

befano, cześć. Ciarki mam na plecach po lekturze Twego wiersza. A wers, który przytoczyłam - eh, jak moje patrzenie na świat. Pozdrawiam. J. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 13 Listopada 2017 przez Justyna Adamczewska (wyświetl historię edycji)

[befana_di_campi]

:)))

[jan_komułzykant]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ten niedzisiejszy język, pewnie z uwagi na Bellę,

bardzo mi się podoba, jak i to, że potrafisz go użyć  :)

Natomiast gałęzista z kleista nazbyt mi się lepi z uwagi na  bliskość,

ale to takie tam, subiektywne odczucie. :)

Pozdrawiam.

[befana_di_campi]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A co gałęzie może nie są kleiste?

[jan_komułzykant]

ależ są, zajemgliście kleiste!

:)

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wg mnie są, bo płaczą żywicą, gdy im się odbiera życie.

 

[samm]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Bello!! Tak piękny, jak sama (Isa)Bella. Jak wyjęty z zaczarowanego ogrodu. Ładnie mi się skleja w całość do polubienia; więc nie czekając na  prośby "proszalnych dziadów", "przypinam" to, co moim skromnym zdaniem się wierszowi należy;

a Ciebie Bef pozdrawiam, rozpromieniając jesienną, klimatyczną mgiełkę wiersza :)

s