Książe i Róża Opublikowano 29 Grudnia 2004 Autor Zgłoś Opublikowano 29 Grudnia 2004 Teraz już wiem ze szczeście Niesie ze sobą ból Choć chciałabym by było inaczej Pozostał tylko smutek Chcę dac Ci szczescie Wiec pozwalam Ci odejść Chciałabym nie czuć nic Gdybyś dzieki temu był szcześliwy Wybacz mi że cierpiałeś Bo byłam słaba Wybacz ze płakałeś Bo nie potrafiłam inaczej Wybacz ze kochałeś A teraz musisz zapomnieć Pozostanie jednak pamięc Chwil gdy byłes mą podporą Zdobyłam przyjaciela Dziekuję Ci że byłeś I miłość mi dałeś Za cenę cierpienia Dziekuję Ci Książe Teraz nie mam nic do stracenia _____________________________________ Dla jedynego przyjaciela którego miałam. Dla mojego Ksiecia
Vilemmo A Opublikowano 29 Grudnia 2004 Zgłoś Opublikowano 29 Grudnia 2004 piekno uczuc jakie towarzysza chwili,w ktorej ten weirsz przelatuje mi przez glowie i magia tego jakie wspomnniania we mnie przywoluje budzi niesamowiy klimat!jak dla mnie!wielkie brawo!!pozdrawiam:)
Książe i Róża Opublikowano 29 Grudnia 2004 Autor Zgłoś Opublikowano 29 Grudnia 2004 Dziekuje za komentarz. Ostatnie dni były dla mnie chwilami szczescia i bólu. Teraz pozostała tylko pustka którą prubuje zapełnic wspomnieniami. Tak naprawde ten wiersz napisałam dla siebie, by uspokoic własne sumienie. Wiem juz ze to nic nie pomoze. Musze sama stawic czoła przeciwności. Róża
Vilemmo A Opublikowano 29 Grudnia 2004 Zgłoś Opublikowano 29 Grudnia 2004 I to jest dobre podejscie! trzbea sobie radzic z bolem,kopnac go w wielki tlusty zad i biec dalej przez zycie! pozdrawiam!:)
Książe i Róża Opublikowano 29 Grudnia 2004 Autor Zgłoś Opublikowano 29 Grudnia 2004 gdybym tylko wiedziała ze dobrze robie
Mirosław_Serocki Opublikowano 30 Grudnia 2004 Zgłoś Opublikowano 30 Grudnia 2004 Jaja sobie robicie? Tak? Innego komentarza być nie może.
aneta michelucci Opublikowano 30 Grudnia 2004 Zgłoś Opublikowano 30 Grudnia 2004 o matko ! czy to warsztat, czy klub złamanych serc ?
Vilemmo A Opublikowano 30 Grudnia 2004 Zgłoś Opublikowano 30 Grudnia 2004 wiedzialam ,ze tu normalni ludzie nie umieszczaja wierszy,klub zlamanych srec?-no nie moge... Ksiaze i Roza-pozdrawiam!:)
Książe i Róża Opublikowano 30 Grudnia 2004 Autor Zgłoś Opublikowano 30 Grudnia 2004 Dziekuje Vilemmo A i innym za komentarze. Chyba wreszcie sama zrozumiałam ten wiersz. Choc nie wszystkim sie podoba dla mnie znaczy duzo. Chyba jednak nie bedzie pozegnania...przynajmniej nie straciłam przyjaciela. Róża
Mirosław_Serocki Opublikowano 30 Grudnia 2004 Zgłoś Opublikowano 30 Grudnia 2004 Chodzi o to, że nie można zrozumieć tego wiersza, bo trudno to nazwać wierszem. Blogen und pamientniken wyznanien raczej.
Książe i Róża Opublikowano 30 Grudnia 2004 Autor Zgłoś Opublikowano 30 Grudnia 2004 widzisz uczucia sie zmieniają a wiersz zostaje i pamiec. Ten wiersz napisałam dla zaspokojenia własnego sumienia. Niektórym sie podoba innym nie kwestia gustu
Werter Opublikowano 30 Grudnia 2004 Zgłoś Opublikowano 30 Grudnia 2004 Z takich uczuć i emocji można stworzyć coś pięknego... a po to jest warsztat by to ukształtować w piękną formę...
Książe i Róża Opublikowano 31 Grudnia 2004 Autor Zgłoś Opublikowano 31 Grudnia 2004 Werterze ty chyba lepiej to rozumiesz odemnie. Dziekuje za komentarz. Twoje zdanie najbardziej sie dla mnie liczy. Róża
Książe i Róża Opublikowano 31 Grudnia 2004 Autor Zgłoś Opublikowano 31 Grudnia 2004 Mam pytanie czy oprócz tematu ma ktos jakies inne zastrzerzenia? pozdrawiam Róża
Książe i Róża Opublikowano 31 Grudnia 2004 Autor Zgłoś Opublikowano 31 Grudnia 2004 Nad tym popracuje. Chodzi mi o sam wiersz. Moze ktos chce mi cos poradzić? Jestem otwarta na wszelką krytyke. Róża
Książe i Róża Opublikowano 31 Grudnia 2004 Autor Zgłoś Opublikowano 31 Grudnia 2004 Każdy ma prawo do własnych pogladów. Dla mnie ten wiersz jest wazny. Nienawidze go i uwielbiam. Dziekuje za komentarz. Pozdrawiam Róża
Piotr Sanocki Opublikowano 31 Grudnia 2004 Zgłoś Opublikowano 31 Grudnia 2004 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. No dobrze. Na rady sobie poczekasz. Nie rozumiem tylko dlaczego nie zrozumiałaś aluzji - być może moi poprzednicy zbyt "delikatnie" Ci ją nasuwali. Pozwolę sobie wyjaśnić owe komentarze. Aby pisać wiersze musisz odpowiedzieć sobie na pytania: 1. Piszę tylko dla siebie, czy moje wiersze mają być interpetowane przez osoby trzecie? 2. Będę starała się osiągnąć lepsze rezultaty w swojej twórczości, samodzielnie dążąc do zdobywania wiedzy na temat poezji? Po pierwsze: dlaczego nikt nie komentuje tego wiersza? To dobre pytanie, na które już padła odpowiedź: Żeby coś poprawiać, trzeba najpierw to zrozumieć. Wiersz - nie jest wierszem. Ma zawierać przekaz i kultywować piękno słowa pisanego. Tymczasem Twój utwór nie spełnia ani pierwszego warunku, ani drugiego. Po drugie: czemu nikt mnie nie rozumie? Sama sobie odpowiedziałaś: Nawet prawidłowo. Jak sama napisałaś coś dla siebie, to jakże kto inny ma to zrozumieć? Wyrwane z kontekstu zdania, są dla kogoś obcego czarną magią! Trzeba się najpierw nauczyć, że świat poezji nie składa się tylko z autorowego JA, lecz także z czytelnika. To bardzo ważne! Po trzecie: jak kształtować się w tej sztuce? Czytać dużo wierszy znanych poetów ;) http://www.poezja.org/index.php?akcja=wierszeznanych&ak=lista Pozdrawiam serdecznie
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się