Remedium

[Stary_Kredens]

w  dniu, który dla ciebie okazał się ostatnią datą 

pożegnałam cię

ale wiem, że będę  żegnać  jeszcze nie raz

 

śmierć wcale nie jest ostatecznym kresem

ale wiele zmieni

 

zobojętnieją mi wszyscy tzw. wspólni znajomi

dla których i ja obojętną byłam

bowiem przejrzę się w twojej śmierci 

jak w  zwierciadle

 

kiedy myślę o tobie

muszę znaleźć remedium

nie nie byłeś wcale aniołem

 

wiesz, nadal czuję złość i żal

o to i o tamto

choć tyle wycierpiałeś

 

ale to nie twoja zasługa

może nawet gdyby nie to

byłbyś dalej pełen buty

 

brylował na salonach życia

i ustawiał się na świeczniku

bowiem

lubiłeś to przeogromnie

 

była w tobie radość życia 

witalność

przyznać to muszę ale i okrucieństwo

bowiem obce ci było zrozumienie

dla słabości  innych

 

dla wielu idolem

dla mnie byłeś człowiekiem

i takiego cię zapamiętam

 

 

Edytowane 26 Września 2017 przez Stary_Kredens (wyświetl historię edycji)

[azk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

O, jest światełko w tunelu, że jednak na koniec robaki nie biorą wszystkiego.

 

To chyba najtrudniejszy stan pamięci - bez przechyłu na szarą lub różową stronę.

Tak mi się przypomina piosenka "Widzisz mała", ze słowami A. Osieckiej, śpiewana przez Magdę Umer.
Pozdrawiam

[Andrzej_Wojnowski]

Brzmi to trochę jak wyznanie bliskiej osoby (może żony)  polityk, który przeniósł się do Krainy Wiecznych Łowów.

Może się mylę ale wygląda to bardzo autentycznie. 

 

                                                                                                                                                pozdrawiam

[Stary_Kredens]

no może nie polityk ani żona , ale cos właśnie z tego podobna relacja i sytuacja, zresztą autentyczna

pozdrawiam Kredens