Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

 Lepiej nie mówić,  nie rozważać,

snuć się w domysłach światłocieni.

Już wszystko było - trudna sprawa.

Ciebie, to chyba, nic nie zmieni.

 

Model na inny wnet wymieniasz,

choć jeden raz był używany.

Uczucia jakieś, to jest ściema

a kochać – owszem termin znany.

 

To wspólne łóżko albo kocyk,

jakaś alkowa, łąka, plaża…

Adrenalina zaraz skoczy,

że ktoś podgląda – jego sprawa.

 

Czasem znajomy przytnie, zrani;

piękna i młoda nierozważna.

Po latach tylko i  zostanie

oraz samotność gorzka, straszna.

 

Znowu się trafił jakiś nudziarz;

o śladach w piasku, blaskach cieni.

Chwila pęcznieje, się wydłuża.

Czy ktoś jest w stanie cię odmienić?

 

Bywa, los dotknie palcem zdarzeń,

łzami wyżłobi bruzdy w twarzach

aby rozliczyć i wystawić

rachunek za czas durnych zabaw.

 

Zaraz pragnienia rosną w siłę;

słów miłych ciepłych oraz czułych.

Zostawił smutną biel zawilec,

nie ma do kogo się przytulić.

 


 

 

 

Edytowane przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

A to siem rozgadałeś, Jacku.  :) Fajny wiersz, chociaż nie podpowiada po co te ciernie, ale potwierdzasz ich istnienie.  Super.

I miłe uczucie, że wsadziło się komuś kij w szprychy. Pozdrawiam i dzięki :)

 

po latach tylko i  zostanie              wow

Opublikowano

Witam -  dwie ostatnie podstawą wiersza - płynnie się czyta Jacku - zatrzymuje na dłuższą chwile.

Taki człowieka los - nikt tego nie zmieni...

                                                                                                                                                                                     pozd.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Link do lekkiej i przyjemnej piosenki:     Wiecie, to pociecha jaka ona Aż brakuje słów – pocałunek Gorzki jak dobry trunek A ona – po uszy czerwona   Mało, dwa słowa, a już śpiewa Mnie to normalnie – sami wiecie I myślicie – nic nie wiecie Krew od góry w dół zalewa   A zdanie wypowiem proste To ona jak te ptaszki ćwierka Spod oka na mnie zerka A ja z dołu w górę rosnę   Z westchnieniem na nią patrzę Tak, i mówię wiersz napiszę A nią kołysze i kołysze Niemal na stojąco zasnę   Poniósłbym ją w błękit nieba Ale właśnie w prawym oku Tak dla hecy, tak dla szoku Więcej mówić nie potrzeba   Powiem, bo nic nie wiecie Że w oko to jej wpada to wypada I nic nie poradzi, nic nie rada Tylko coś tam gada, plecie   Że ją szczypie, że ją boli Że jeden taki chłopak I tak plącze się wspak, na opak I nie wiem co lubi, a co woli   Więc się pytam tak normalnie Co się z tobą dziewczę dzieje A ona patrzy i się śmieje Cóż, powiecie, że banalnie   I tak patrzy i patrzy I mówi wnet jakby oburzona Że jednak nie, że nie ona I tak już razy ze trzy   Więc pytam o co chodzi A ona, że zapomniała – omdlewa A mnie znów krew zalewa Tak mnie dziewczę to uwodzi
    • @Migrena - Proustowi równy mistrzostwem jest Prus...chociaż zupełnie inny 
    • nocna rozmowa   towarzyszu mej dawnej gry w zimnej ciszy wiosło i łódź podawałeś dopokąd świt   tak rezolutny i karminowy że szafa to szafa a stół  to stół, a krzesło to krzesło    tak rezolutny i karminowy  w tej budowli - dopokąd trwa filozof czystego bytu   zdziwienie i konstatacja  z przypadku przez przypadek  nie szukaj w niej odmiany  
    • @Poet Ka   absolutnie nic mi do tego kto w czym gustuje:)   szanuje każdego kto coś wie i potrafi bronić swoich racji.   Ty dużo wiesz i masz prawo oceniać każdego jak tylko chcesz.   ja kilka lat temu dyskutowałem  na płaszczyźnie ogrodowo domowej z profesor polonistyki z UW.   na szali leżały dwa dzieła.   "w cieniu zakwitających dziewczyn" Prousta i "Piękna choroba' Jastruna.   ja stałem na stanowisku, że Jastrun napisał arcydzięło.   pani profesor zbijała moje argumenty i w dyskusji poległem.   ale po kilku miesiącach dostałem od niej maila w którym jasno stwierdziła, że ona uznaje te dzieła za równorzędne.   i tyle.
    • @Berenika97       rozminęliśmy się.   moje rozumowanie jest intuicyjno-filozoficzne, a Twoje rozumowanie jest analityczno-metodologiczne. czyli: ja próbuję uchwycić sens i doświadczenie (kruchosć, losowość, niepewnosć) a Ty pilnujesz  poprawności wnioskowania z danych (co z czego naprawdę wynika).     @wiedźma   dziękuję pięknie:)   moja teściowa zginęła na torze wyścigowym we Francji.   życie bywa szalone.   teściowe też:)   pozdrawiam:)    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...