Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Wiesz.. ostatnio coś się wydarzyło
zrobiłam przez to głupotę.
ranię tym sama siebie, inni nic nie wiedzą.
nie wiem czy mogę ci o tym powiedzieć
jesteś dla mnie ważny..
nie chcę tak dalej, nie wytrzymam

 

Chcę cię kochać całym sercem
ale jest jeszcze on
nie mogę mieć was obu
a jesteście dla mnie cenni
Chcę cię kochać całym sercem
ale jest jeszcze on
nie mogę mieć was obu, nie mogę

 

Czy pozwolisz nazywać się moim skarbem ?
Nie chcę wracać do tego co zrobiłam
znowu zaczynam tracić grunt pod nogami 
Moje rany się otwierają i przeszłość wraca 
Chyba wiesz o czym mówię..

 

Chcę cię kochać całym sercem
ale jest jeszcze on
nie mogę mieć was obu
a jesteście dla mnie cenni
Chcę cię kochać całym sercem
ale jest jeszcze on
nie mogę mieć was obu, nie mogę

 

Pomożesz mi kiedy będzie trzeba?
Potrzymasz za rękę i powiesz 'nie płacz' ?
Czy.. zakochasz się we mnie i uratujesz mój świat?
On jest dla mnie równie ważny co ty 
Nie każ mi decydować między wami 

 

Chcę cię kochać całym sercem
ale jest jeszcze on
nie mogę mieć was obu
a jesteście dla mnie cenni
Chcę cię kochać całym sercem
ale jest jeszcze on
nie mogę mieć was obu, nie mogę

 

Przepraszam.. to już koniec 
Jeżeli nie mogę mieć was obu to nie chcę nikogo
Żyłam tylko dla was a teraz nie ma już nic
Zniknęłam tak szybko jak kamień wpada w wodę
Zniknęłam..
 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja na wierszach słabo się znam, ale o życiu coś chyba wiem. I wiem, że to nie jest dobra maksyma. 

Strata jest bólem, ale ból to narodziny. Jeszcze nie wiemy cóż to za urwis się rodzi... na początku wiemy tylko że cholernie boli. Ból mija, a z urwisa wyrasta piękny mężczyzna, podpora i radość starości.

Kochaj życie. Ja może i zniknę jak kamień w wodzie, ale moja miłość nie zniknie - miłość jest niezatapialna :)

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tekst bardzo emocjonalny, ale zwięźle i ładnie napisany.

Tylko mam takie wrażenie, jakbym czytała tłumaczenie jakiejś anglojęzycznej piosenki,

broń Boże nie sugeruję, że to plagiat, ale tłumaczenia piosenek są pisane jakąś wyjątkowo podobną formułą do tej w powyższym utworze.

Ale być może tylko ja mam takie skojarzenia...

Pozdrawiam :)

Edytowane przez Deonix_ (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • „Bajkowy świat”   Tak chciałoby się powrócić w beztroski dzieciństwa czas, o drabinie lat zapomnieć i znów zaczarować świat.   Uwierzyć w żabią królewnę w płaszczu z kaczeńców i ros, na głowę włożyć donicę, by rycerz odnalazł swój los.   Iść zgładzić smoka srogiego, dłoń swej wybranki odzyskać, nie lękać się żadnych zaklęć, różą w jej oczach rozbłysnąć.   Zbudować z krzeseł i koców piękny, podniebny żaglowiec, by kraść skarby z wysp piratów, gdzie nie dotarł żaden człowiek.   Nosić w kieszeni dwa świerszcze, z kotem pogadać na płocie i poczuć osiki dreszcze w słonecznym, sierpniowym złocie.   Gdy mama z progu zawoła na obiad pachnący latem, w złotym powozie powrócić, z wyglądu – groźnym piratem.   Wspiąć się na grzbiet wielkiej chmury, co płynie białym okrętem, spoglądać na ziemię z wysoka pomiędzy gwiazd firmamentem.   Patyk zamienić w różdżkę, co wszelki smutek odgania, i z dziecięcą, dziką odwagą zasiąść z mamą do śniadania.   Czas biegnie, świat się odmienia, w lustrach twarze coraz bledsze, lecz w sercu wciąż żyją baśnie i sny najmądrzejsze, najlepsze.   Bo kiedy gaśnie dzieciństwo, nie musi umierać marzenie – kto nosi je wiernie w sercu, ten je zamienia w spełnienie.   Leszek Piotr Laskowski
    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...