Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ku gwiazdom

 

Lecę ku gwiazdom skąd życie nadeszło

ognistym deszczem siekąc Ziemię martwą

Aby u źródła naszego istnienia

szukać od tłumów cichego schronienia

 

Od tych codziennych problemów niechcianych

co nam na barki spadają od rana

od skarg, gróźb, pochwał, i od zatracenia

w morzu nijakości oraz zaniechania

 

W gwiazdach upatruję jedynej nadziei

Aby w przyszłości nie ulec skostnieniu

By dalej w życie podążać odważnie

I aby podołać swemu przeznaczeniu

 

Jakkolwiek ono spisane zostało

I w którąkolwiek prowadzi mnie stronę

dopóki patrzę w gwiazd srebrzystych oczy

radością witam dnia nową odsłonę

  • 1 miesiąc temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Gosława wszystko gra, chodziło mi o ,,Pana"

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Berenika97 cieszę się, że ma taki odbiór. Taki był zamiar od samego początku, ale najbardziej cieszy fakt, że czytelnik to dostrzega a jednocześnie korzysta z tej przestrzeni, która jest mu pozostawiona..
    • @chytrylis   To odpowiedziałabym, że ma i to zdecydowanie! Zasugerowało to zdanie:„Gdy ci na górze milkną w obłudzie, niemym krzykiem przemawiają prości ludzie.”  :) Ale widzę tu kila możliwości -cenzura i walka o prawdę, możliwość utraty niezależności, bierność społeczna ale żerowanie na obywatelach - sporo jest symboliki. 
    • @Berenika97 jak zwykle piękny i trafny komentarz  Przytulam i dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @chytrylis nie lubisz przydomku Chytry?  Myślałam że on Cię definiuje

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • W poczekalni tylko słodki mróz i opowieść, która czeka   im bardziej patrzę w siebie tym bardziej widzę chaos różnokolorowych mgłą obleczonych krwi cierniowych   gdy wychodzę znów czekam na popielate  jak chmury ciężkie snute podróże   siedząc już przed komputerem rozwijam okna z upału, który zastygł na środku ja w nim trwam i słyszę, że takich temperatur nie było od dawna. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...