Ale to fajne

[KacZycia]

 

 

Ale to fajne jak się ci ludzie kłębią

W pociągach metra się kłębią 

Jakie to już aż śmieszne 

Że są rzeczy tak niezwyczajne 

Do których się już przyzwyczailiśmy 

 

Kawa rano w miejscu o wielowymiarowej nazwie 

 

Wino wieczorem lecz częściej samemu 

 

A co się stało z patrzeniem w chmury 

 

Po co już ludziom przepiękne niebo? 

 

Odeszło razem z nami

Marzeniami 

Snami 

Kochankami 

Poetami 

Wyznaniami

 

Zostało samo sedno ludzkości - 

Kawałek skóry, lecz głównie kości

 

JN.

 

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No toż smutna konkluzja. Ja mam jednak nadzieję, że życzliwość istnieje nadal. Bez niej - już by nas nie było. Pozdrawiam. J. A.

[Deonix_]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mam wrażenie, że ten wiersz jest napisany w przypływie emocji, bardzo niedbale, wręcz niechlujnie.

Ale lubię taki celowy bałagan :) Pozdrawiam :)

[KacZycia]

Mam takie chwile kiedy coś co wiem od dawna zaczyna nagle mnie zaskakiwać... co więcej - przytłaczać. Dziś siedząc sobie i czekając na pociąg miałem jedną z takich chwil. Pzdr. JN.

Edytowane 6 Sierpnia 2017 przez KacZycia (wyświetl historię edycji)

[Dariusz Sokołowski]

Co się stało z patrzeniem w chmury?! A płanetnik, szeptucha, meteorolog, poeta?! A ja? Zapewniam, że po dniach całych nie robię nic innego! Leżę i o, patrzę aż mi bieleją kości;) Pozdrawiam

 

[Justyna Adamczewska]

Oj! :))