daleka doskonałość

[Zosia Krakowiak]

gdy się w sercu serce zakocha
pustki chłodny smak zapomina
oczy nawet gdy zamknięte
ukochanym światem przepełnione
łzy dotknięciem miękkich warg wysuszone
poranną rosą nie opadają
dłonie drżą gdy ich dłonie dotykają

nocą gdy rozstać muszą się dusze
myśli smutne uciekają
tęsknym głosem serca wołają
łakome słowa się bez celu mijają

w martwych Twych pocałunkach
miłości poszukują
w dotyku niewyczuwalnym
czułość wyczuwam
w niewidocznym dla oczu spojrzeniu
kochanie dostrzegam
ze słów niewypowiedzianych
myśli zapomniane odgaduję

śmiejesz się czy płaczesz gdy ja
zasypiam w dzień gdy budzisz się Ty
mówią nasze usta że miłości tej czas
daleki od prawdy
doskonały wśród kłamstw...

[Marcin Makuch]

no cóz fajnie wiedziec, ze sa jeszcze wiersze z sensem...
azeby to było prawdiwe

[teraa]

to też powinno byc w P

[Jacek_P.]

Niestety, przykro mi, że Ci to muszę powiedzieć, ale wiersz jest po prostu zły. Tematyka banalna, sformułowania pospolite, przenośnie ograne, dosłowności, przegadania, rymy fatalne. Litości! Nie rymuj tak na siłę! Najlepiej wcale. Nie znalazłem ani jednego wersu, na który wartoby zwrócić uwagę. Czymś w końcu trzeba czytelnika zainteresować: Albo ciekawymi porównaniami, przenośniami, albo grą słow, czy też kunsztownymi rymami. Nawet w P on byłby poniżej poziomu. Zalecam mniej słów, więcej krytycyzmu; własnego, albo w kręgu bardziej zaawansowanych przyjaciół.
No, chyba, że masz 10 lat, to wtedy - jak na ten wiek - nienajgorzej.
Pozdrawiam, jednak optymistycznie.
Ja.

[Amras_Elensar]

Zdecydowanie w P...

A ... w wierszach nie liczy sie tylko sens... Liczy sie tez sposób przekazania tego sensu, a ten pozostawia sporo do zyczenia