Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Mam nadzieję, że cierpisz                                                                                                                     

 

Mam nadzieję, że cierpisz

Że wspominasz nasze dzieje

Że Cię serce boli kiedy o mnie myślisz

Że płacz tłumisz i zaciskasz pięści

Że niepokój gdybania dopada Cię czasem

 

Mam nadzieję, że cierpisz

Że gorycz po stracie

zasnuwa Ci czasem

wizję świata Twego

Że przystajesz czasem

widząc ślady nasze

I że duch przeszłości

Twoją skroń całuje

 

Mam nadzieję, że cierpisz

Że ból gryzie Cię od środka

I że spać już nie potrafisz

Że przybierasz maskę

Że mnie kochasz jeszcze

I, że masz nadzieję w sercu

Opublikowano

Niepokój gdybania - wyłuskałam perełkę i trzymam ją w dłoniach :).

Chyba dopada on częściej płeć piękną aniżeli mężczyzn, nie wiem, może się mylę. Może to po prostu zależy od charakteru.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Mówi się , że kobiety są bardziej uczuciowe i bardziej skomplikowane, więc pewnie stąd ten cały kobiecy masochizm. Temat ciekawi mnie na tyle, że przymierzam się do felietonu na ten temat, ale na tą chwilę jego zasięg mnie przerasta :)

Opublikowano

Życzenie drugiej osobie cierpienia jest tylko pozorne. Mając na uwadze sam tytuł brzmi on rzeczywiście dość ponuro i mściwie, ale w kontekście całego wiersza czytelnik zaczyna rozumieć, że podmiot tak na prawdę ma nadzieję, że adresat nie ma serca z kamienia :) A przynajmniej to starałam się przekazać. Chyba nie do końca się udało (?) :)

Opublikowano

masz raję Dominika oczekiwaniem bohaterki wiersza jest to by On równie mocno kochał jak Ona

a że miłość ta jednak jest bardziej miłością jednostronną  i na dodatek przeszła już do historii jesli chodzi o Niego,, dlatego Ona chce by On poczuł jak taka jednostronna miłość boli ,,,

wiersz mi się podoba ,,,każda miłość powinna być odwzajemniana, ale niestety często tak nie jest ,,,

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @EsKalisia   Bardzo dziękuję!   Dziękuję Ci serdecznie za te słowa - "śmiech na przekór" to chyba najtrafniejszy sposób, by opisać tę chwilę w wierszu. Twoje życzenie poczytnej poezji bardzo mnie motywuje. To trzeci wiersz z Luizą. Pozdrawiam ciepło i dziękuję, że zechciałaś się zatrzymać.   @lena2_   Bardzo dziękuję!  Też myślałam o tym, ale pierwszy wiersz "Luiza" też był o samotności, trochę cięższej niż teraz, gdy stara się "wrócić do życia".   Serdecznie pozdrawiam.  @Kwiatuszek   Dziękuję Ci serdecznie - masz rację, to portret właśnie takiej kobiety. Cieszę się, że wiersz to oddał. Pozdrawiam serdecznie!  @andrew   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.    Może i Luiza, krok po kroku, za kotem pójdzie ku słońcu, ku życiu, i odnajdzie znów tę dawną śmiałość, która czeka cierpliwie w oddechu. @LessLove   Bardzo dziękuję!  To głębokie spostrzeżenie - rzeczywiście, jest w tym wierszu ta wielowarstwowość Luizy, ciągła zmiana, mijanie samej siebie. Dziękuję za tak refleksyjne spojrzenie - pytanie "kim jutro" zostaje ze mną. Pozdrawiam serdecznie! @Wiechu J. K.   Bardzo dziękuję!  Twój kot rzeczywiście wygląda nadal jak aniołek. A że kot potrafi ukoić tęsknotę, to myślę, że wiele osób się o tym przekonuje. Przekona się również i Luiza. Serdecznie pozdrawiam. 
    • @Leszczym   Uważaj, czego pragniesz, bo jeszcze Asia wejdzie Ci na głowę! :))
    • @Poet Ka   Niezwykle czuły tekst. Pokazałaś w nim, że poezja to nie wielkie, nadymane słowa, ale właśnie ta ulotność - zachwyt nad kroplą rosy, poranną kawą czy wspomnieniem słońca.   a wiatr wie dokąd ucieka zapach tamtych truskawek i ile mrugnięć oka trwa zachwyt zbieramy te okruchy bo tylko w nich mieszka cała ulotność
    • @Waldemar_Talar_Talar   ta myśl przychodzi do wielu z nas i cicho siada obok na wolnym krześle pisz więc nadal o moim i swoim świecie bo warto - dla mnie ma to sens
    • @Poezja to życie Czy to takie proste uwierzyć? Ale ta niepewność, która stale towarzyszy. Nie możemy nie brać jej pod uwagę. Tak jakoś to odbieram. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...