Wigilia z Duchem Czasu

[Jacek_P.]

Jestem z wami.
Może trochę wam tu będę przeszkadzać,
lecz wy sami
przecież chcecie mnie w tradycję wprowadzać
przy choince z zielonego plastiku,
gdy disk-kompakt kolęduje muzyką,
a na niebie jasnością zaświta
pierwszy dzisiaj stacjonarny satelita.
To w tym wieku już czwarta wigilia.
Gdy więc cała zgromadzona familia
w mig ze stołu już wypije wszystko i zje,
obejrzymy sobie razem telewizję.
Potem piękne wam przyniesie prezenty
stary krasnal, nie Mikołaj i nie święty;
renifery go przywiozą spod lasu.
Jestem z wami, idźcie ze mną.
– Wasz duch czasu.

[Marek Wieczorny]

Panie Jacku!
Cóż, tradycja, tradycja, tradycja... ucieka. Nowe czasy, nowe zwyczaje. A mnie koni żal. Też żałuję kolęd śpiewanych, Mikołaja z prezentami i nastroju prawdziwych Świąt, i tej pachnącej żywicą choinki. Sianka pod obrusem... i zapachu świątecznej Nocy. To tradycja, o której zapominamy. A szkoda.
Świątecznie i tradycyjnie pozdrawiam
Marek Wieczorny

[Roman Bezet]

Jacku,
pełna zgodność formy z treścią - jaka tradycja - takie rymy (jeszcze bym je popsował bardziej ku zgrzytowi ;)
Gratulacje, choć "zabawa przez łzy".
pzdr. b

[bbbecia]

Dziękuję za komentarz. Oczywiście wzięłam go sobie do serca. Cenię sobie krytykę. Można powiedzieć, że jestem jeszcze dzieckiem (15 lat) i dopiero "brodzę w morzu" poezji. Więc bardzo dziękuję Panu za wskazówki. Co to Pańskiego wiersza nie mam żadnych uwag. Czyta się bardzo przyjemnie i przemawia do duszy i umysłu. Życzę powodzenia w dalszym tworzeniu i licznych inspiracji. Pozdrawiam.


P.S. Z góry przepraszam za kłujące w oczy błędy :- )