Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jak już to tak, bo tu widzę za dużo "i"
a widzę już baaardzo słabo

p


szaleństwa i obsesje
pijaństwa, zamyślenie
piękno i brzydota
urok chwili - nagłe olśnienie

tak właśnie śmierdzi poezja
śmierdzi samotnością bólem i łzami
smutnym uśmiechem dziecka
deszczem i zwiędłymi kwiatami

Opublikowano

Dzięki za uwagę, ale potrzebuję tych wszystkich "i", i nie było tu raczej przypadku. iWiersz ma swój rytm, jakoś tak gładko mu się płynie, bez tych "i" odnoszę wrażenie jakby się zacinał. Tak więc niech zostanie jak było. Poza tym Twoja wersja może sugerować, że urok chwili i nagłe olśnienie to to samo, w mojej nie ma takich wątpliwości, i o to chodzi.

pozdrawiam z rana - rychowaty rychu

Opublikowano

Nie rozumiem czemu radosny człowiek nie może pisać? Jak mawiał Broniewski "jeśli masz napisać zły wiersz, lepiej w ogóle go nie pisz". To jest własnie ten "smród" - niesmak jaki zostaje po napisaniu czegoś nędznego.
Szacunek - L.M.

Opublikowano

witam......pomysł niby dobry, choć wszystko jest trochę za proste
przydałaby się jakaś metaforka ciekawsza, ale to tylko moje zdanie.
pozdro.

ps wydaje mi się też że te "i" są zbędne, źle się czyta

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Oj, miewałam tak. Nie lubiłam tego uczucia. Czułam się słabo. Z czasem dopiero polubiłam - kiedy zrozumiałam, że najlepszą obroną jest atak ;)
    • Ona jest jedna, dla mnie i dla ciebie. Dwie twarze ma i obie prawdziwe. Nasza doskonałość, to świętokradztwo, Bo święte życie dane człowiekowi.   I nam nie wolno nigdy przestać marzyć    Bo tu  jesteśmy dla ludzkiej miłości, Dawania, brania, tęsknoty, zazdrości. To On nas stworzył ludźmi - aniołami, Dla cnoty i grzechu,  dla bólu, rozkoszy. I On, nie w porę, przyjdzie nas osądzić.   Dla rozgrzeszenia i dla ukochania Bierzmy z miłością, bo oddamy z duszą, Gdy przyjdzie pora, wtedy Jego wola Na miłosierdzie lub na sprawiedliwość. Z miłości jesteś i do niej powrócisz   Nie wstydźmy się swych błędów,  (w piosence to Ref. x3) Dziękujmy za porażki, Chciejmy kochać jak człowiek, A śnijmy jak anioły. Kajdany nośmy z dumą, Dla wyzwolenia łaski.   Z  obu Jej imionami, Eros – Agape, Pozostańmy wierni losowi człowieka. Żadnego z nich nie wolno się wyrzekać.     [Wybaczcie mój sentyment do gitary elektrycznej i niekanoniczną aranżację dla poezji. Grałem i czasem gram „na wiośle”, ale na co dzień tylko akustycznie. Nagranie z AI, koprodukcja moja. W piosence zmieniłem kilka sylab, bo tak lepiej zabrzmiały]  
    • @Berenika97 czy można być sama sobie muzą być czy nie być o to jest pytanie
    • @Poet Ka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Bardzo podoba mi się klimat. Kojarzy mi się z futuryzmem typu steampunk. 
    • ~~ Taki to nikt - nobody; zero - narobi szkody - nawet dla USA ... U mnie już"zagranica" straciła uśmiech z lica - serce łka ... Dolarem też się brzydzę, - gdy ktoś w tak podłej lidze czuje bluesa ... Zaś lubi łapserdaków spod bardzo podłych znaków - no i ... Rusa!!! ~~
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...