Bal pod głową

[Marcin_Olszewski]

Noc. Wkrótce taniec myśli na parkiecie
Ciemne płaszcze mroku w oknach oczu
Bal duszy. Bez potwierdzeń zaproszenia
Nie ja zapraszam. Wnętrze

Czarne powozy na podjeździe głowy
Kandelabry oczu ze wskazaniem drogi
Mozaika uczuć na posadzce. Maski słów
Muzyka serca bije po strunach

wino krwi uderza

Twój sen. Sto kilometrów od miejsca balu
Odległości nie dzielą. Pary myśli tańczą
Jestem z boku. Spisując historię zdarzeń
Śpij spokojnie. To u mnie zakłócenie

ciszy nocnej w ciele

Jasność. Czarne powozy odjeżdżają
Gasną świece oczu. Ściany duszy milkną
Otwierasz okno dnia. Parapet biblioteką
Rękopisy zdarzeń z balu uczuć mojej duszy

[Alicja_Wysocka]

@Marcin_Olszewski

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pomysł na wiersz - przypadł mi do gustu, ma klimat.

Tylko nie wiem czy wiersz nie cierpi na nadmiar metafor dopełniaczowych.

płaszcze mroku, bal duszy, mozaika uczuć, kandelabry oczu,
maski słów, muzyka serca, ściany duszy, świece oczu, rękopisy zdarzeń.

Metafora dopełniaczowa to połączenie mianownika z dopełniaczem,
(kto, co - kogo czego) mająca - rzecz jasna, walor przenośni. Prawdą jest, że to najprostszy, najłatwiejszy i najbardziej popularny chwyt warsztatowy.

Nie mam przesadnej niechęci do tego rodzaju przenośni, ale moim skromnym zdaniem, najlepiej po prostu je policzyć i przyjrzeć się, czy ich nadmiar nie jest czartem złego gustu.

Bez urazu, proszę :)

[anna_rebajn]

@Marcin_Olszewski
Mam wrażenie, że wiersz jest porozrywany. Jest w nim tak dużo środków - że trudno skupić się na temacie.
Zgodziłabym się z Alicją.