Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rozpacz

Lena Maj
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Lena Maj

Lena Maj

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

szeptem okrutnym
magiczną ciszą
czerwonymi ustami
krzyczę - przybywaj
dzwonię zębami
sięgam ręką
po garśc diamentów
przetaczam do krwi
szlachetny płyn
jedynie smutne
to, że to nic
spadam z krzesła
cała niebieska
diamenty dotarły
do serca
przybywaj
czekam
przyozdobiona
jak kwiat śmierci
czarna, czerwona zielona.

Arena Solweig

Arena Solweig

Opublikowano
Opublikowano

Jest dużo rozpaczy i chciałoby się dodać, że wiersz jest rozpaczą. Wylewa się tu strumieniem. Po pierwszym czytaniu - nie dociera wcale. Końcówka zaskakuje – ale w negatywnym znaczeniu. Przede wszystkim potrzebny jest podział na strofy. Przedawkowanie przymiotników (zamierzone ?) i czasowników, ale brakuje prawdziwych metafor. Warto przemyśleć sama koncepcję wiersza na nowo. Pozdrawiam Arena

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Florian Konrad
      Homo floresiensis

      Przez Florian Konrad · Opublikowano

      o, jaki cudak: panujący, choć małpolud! gdyby korona rosła mu do wewnątrz czaszki – może kłując pobudzałaby szare komórki do działania. a tak – słowotok i przeskoki, szarpanina przerywanym ściegiem, myśl niczym kamyczek. puszczanie kaczek po chłodnej tafli. niewiele potrzeba, by naprawić. wystarczy odrobina czułości będąca jak kreska na środku talerzyka i banknot, by mógł ją wciągnąć, rozjaśniony poznał istotę własnych pragnień, chciejstw, fetyszyzmów. jednak nawet tego brakuje. wiem! poczytaj mu literaturę. na głos i mało wyraźnie, by zarysy się zlewały. pewnie spodoba mu się crossoverowy fragment o Podstolinie włażącej na Telimenę, słowa cętkowane, kręte. naucz go zafałszowanej sztuki, wersji kolażowych. niech jeszcze bardziej zmarnieje, podtraci się usiłując chwytać rozjazdy, przepływy, rozchylające się brzegi okładek. ...jeny, wyczuł, że o nim mówię, chyba zaraz zlezie z tronu! nie znasz, w głowie ci się nie pomieści, do czego może być zdolny! nie daj się zwieść – pomimo lichej postury – to bydlę, co gryzie i brda, uciekaj!
    • Waldemar_Talar_Talar
      czaszka Jorika

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witam - mi też uśmiech czaszki się podoba -                                                                                   Pzdr.serdecznie.
    • Waldemar_Talar_Talar
      Ludowe

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witam - Ludowe mądrości są jak stare płoty.- zgadzam się - niby stare a wciąż żyją - wiersz na tak -                                                                                                                     Pzdr.                           
    • iwonaroma
      za dużo

      Przez iwonaroma · Opublikowano

      @Andrzej P. Zajączkowski :) Dziękuję     
    • Trollformel
      Bezdomny

      Przez Trollformel · Opublikowano

      I kiedy sen zgubił się w nocy dzień odnalazł go na ławce  bezdomny  naświetlony wrócił  wtulając się w wąsy kota  jego zasypianki bez kotar  zadomowią marka lunatyczka wyleje drogę mleczną  ukruszy ciastka z gwizdek  ze srebrnego talerza wyśni kuchnię nieba

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...