****

[magda onuch]

za blisko pozwoliłam Ci
podejść
otworzyć drzwi
do myśli mych
zakurzonych

zająłeś przestrzeń
wypełniłeś oddechem
szeptem
który drżał w neuronach wzburzonych

teraz boję się
zabierzesz sny
i znikniesz
jakby nigdy świat mój
nie był Ci bliski

zostanę znów
jak ten samotny kot
miaucząc z samotności
prosząc o choć gest
spojrzenie
mleka pełną miskę miłości

[anuncja em]

Dla mnie wiersz ciekawy, ogólnie mi się podoba, ale jeśli można zasugerować: myśli bym zostawiła, bez "zakurzonych'
... dalej "szeptem drżącym w neuronach" wedle mnie mogłoby wystarczyć. No i ostatnie trzy wersy w końcowej zwrotce, całe do poprawki.
Pozdrawiam serdecznie
an.em

[magda onuch]

dziękuję bardzo
no właśnie kilka drobnych potknięć miałam przy tym wierszu, dlatego też pojawił się tu w Warsztacie by móc nieco pozmieniać, powycinać i powklejać nowych myśli...

biorąc uwagi pod uwagę moją uważną:

za blisko pozwoliłam Ci
podejść
otworzyć drzwi
do myśli
zakurzonych

zająłeś przestrzeń
wypełniłeś oddechem
szeptem
drżącym w neuronach


teraz boję się
zabierzesz sny
i znikniesz
jakby nigdy świat mój
nie był Ci bliski

zostanę znów
jak ten samotny kot
miaucząc o gest
spojrzenie
mleka pełną miskę miłości

to takie drobne poprawki, ale może i lepiej dzięki nim całość wygląda, sama nie wiem...

pozdrawiam, Magda

[Witold Marek]

To powinno być bez rymów - ręczę Pani :) Dwa ostatnie wersy trzciej zwrotki - jakby zbyt naiwne, proponuję wymienić na coś równie prostego, lecz mniej dosłownego w wyrazie. I trzecia zwrotka: gdyby również "odunaczocznić" to porównanie, zrobić śmielszy krok ku alegorii? Np.: "zostanie znów /kot samotny /miaucząc prosząc o gest" itd.

Tyle zastrzeżeń. Poza tym: dużo lirycznego ciepła i intymnści włożyła Pani w ten tekst; dziękuję :)

Pozdrawiam.