Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

po cichu lato dawno odeszło
zaszumiał wiatr w kotlinie wspomnień
złośnik namieszał upiększył przeszłość
zakręcił łzą tęsknot minionych

czereśnie wiśnie zamknął w słoiki
truskawek smak lodami zmroził
lustra pomarszczył przywołał przy tym
nastrojów garść w kwiatach mimozy

zakręcił życia srebrną łyżeczką
ocenił zysk zsumował straty
nutkę uśmiechu zakreślił lekką
zostawił czar mocnej herbaty

pozwolił spojrzeć nieco inaczej
na życia kres w jesiennych barwach
bezsens pokazał gonienia za czymś
pałeczkę prawd pragnąc przekazać

lecz po co komu taka pałeczka
gdy w gnoju sens zgubiło słowo
zbrukaną prawdę jak tanią metkę
rzeźnicy dusz tworzą na nowo

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



okrutnie męczą mnie suchoty,
bo się ze słowa odchudzałam
aż przedobrzyłam, moje słońce
złocistym blaskiem się dopala

grzeszyłam piórem, nie żałuję
w końcu za winy trzeba płacić
świat będzie kręcił się, jak zwykle
i nie ma żalu, nikt nie straci

a czy to ważne, że jesienią?
nikt się nie będzie serca chwytał,
no może tylko ty, jak zawsze
przyjdziesz, coś powiesz i przeczytasz

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


oj sterczą żebra jak spółgłoski
i straszy szkielet z samych sylab
znikły tłuszczyku samogłoski
lecz krążą sensy w zdaniach-żyłach

jak każda wena się zastrzega
że tylko piórem grzeszy we śnie
sekrety poznał anioł z nieba
i wie dokładnie czymże jeszcze

lecz nie wyjawi ich nikomu
by nikt nie chwytał się ... za serce
w ramach pokuty dzisiaj w domu
do syta pojesz i stwórz wiersze
:)))
Serdeczne dzięki i pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




a sterczą, sterczą, żebyś wiedział,
bo się za bardzo odchudziłam
paskudny kaszel, kicham wierszem
i się przecinków ledwie trzymam

więc jak mam grzeszyć, ja lebioda,
gdy nie to zdrowie, nie te lata,
jasna anielciu i z poetą
już nawet ty mnie nie wyswatasz

jeszcze pokutę mi zadajesz,
po kiego licha drążyć temat?
skoro petów jak cyganów
takich prawdziwych, dawno nie ma

Pozdrawiam :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


grzeszyć to można w każdym wieku
jeśli jest chęć i wola boża
kaszelek zniknie echu echu
ze sylab czar oraz powab

utkasz jak jakąś bluzkę szalik
z sentencji liść wymyśli wena
świat zawiruje jak na balu
myśl chwycisz w lot i jest poemat

już napisałaś dwa wierszyki
przypadek to a niech do licha
jeszcze ci jedno powiem przy tym
uwielbiam Cię na forum czytać

:)))

Pozdrawiam Jacek
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




żeby to było co uwielbiać,
a sio mi z cukrem, po co słodzić
nabawić grzybów, centymetrów
wszak to urodzie pióra szkodzi

lepiej mi przynieś prawdę w kwiaty
uczciwie powiedz co schrzaniłam
mogę obiecać, wszystko przełknę
w dobrym lekarstwie moc i siła

ewentualnie nakup maści
żeby smarować słabe oczy
aż wróci jasność, pomyślunek,
jak nie, to będę miała fochy

:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


fochami grozisz a to heca
i chrzanu szukasz pośród sylab
zaraz tu zmyślę jakiś nietakt
czy prowokacji przyszła chwila

mam komplementom nosa utrzeć
kiedy duch młody jak istota
bez sensu złocić tulić w cukrze
znów się poczułem jako profan

więc wznoszę toast wiśnióweczką
choć innych trunków nie jest mało
pisz dalej zwiewnie fajnie lekko
aby pachniało w wierszach Alą
:)))

pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Mitylene   Wiersz jest gęsty od obrazów - metafory nakładają się na siebie szybko, jedna za drugą. Jakby podmiot liryczny sam był w tym stanie między jawą a snem. Najpiękniejszy fragment to dla mnie ten wiatr, który "szaleńczo odnajduje spojrzenie" - to bardzo nieoczywiste połączenie, wiatr jako pośrednik między dwiema osobami, coś nieuchwytnego co jednak trafia dokładnie tam gdzie trzeba.   Bardzo mi się podoba. :)
    • choć zdaje sobie sprawę jak ciężko z nim wygrać bo on najczęściej tasuje i rozdaje sfałszowane karty nigdy mu się nie poddam tylko zawszę będę walczył by w końcu zrozumiał że prawda to nie grzech
    • @Andrzej_Wojnowski   Wiersz mówi pięknie o miłości. Ten niedokończony taniec z pierwszej strofy to świetny punkt wyjścia - nie tłumaczy się czemu był przerwany, po prostu proponuje - dokończmy. Jest w tym coś bardzo subtelnego, jakby podmiot liryczny przeszedł już przez wszystkie etapy żalu i wyszedł z nich z wyciągniętą ręką zamiast z pretensjami. Miłość nie zgasła, tylko czeka pod powierzchnią, i wystarczy ruch - dosłownie, krok w tańcu - żeby ją obudzić. To bardzo zmysłowe i jednocześnie bardzo czułe.
    • @Nata_Kruk   Świetnie ujęłaś proces, w którym myśl musi najpierw okrzepnąć, zanim stanie się działaniem. Podoba mi się ten paradoks - "czas potrzebuje czasu"- idealnie oddaje naturę cierpliwości. Urzekła mnie ta metafora kruszyny w ciemnicy, która z czasem nabiera mocy. To bardzo budujący obraz dla każdego, kto czuje, że jeszcze nie jest gotowy, by ruszyć naprzód - przypominasz, że każdy z nas potrzebuje chwili na "ukołysanie", zanim rzuci się w nurt życia. Piękne i kojące!
    • @Migrena   To utwór o ogromnym ładunku somatycznym i metafizycznym - jak niemal fizycznym zapis doświadczenia, w którym erotyka miesza się z transcendencją.   Pokazuje bliskość tak intensywną, że tożsamość przestaje mieć znaczenie a dwoje ludzi przestaje istnieć jako osobne byty.   Niesamowite metafory - „Ciemność ma masę” - ciemność jest tu substancją, która dotyka, osacza, waży. Ciemność to główny aktor, który spaja ciała w jedno, odbierając im imiona i tożsamość.   Końcowy wybuch świata z tej ciemnej, ciasnej wyrwy robi ogromne wrażenie.   Uderza też fizyczność tego tekstu - kręgosłup wbity w kręgosłup, krew, puls, wrzące srebro.   Niezwykle mocny wiersz o zatraceniu. To poezja, którą czuje się na skórze. Świetny! 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...