Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Złap za lejce

monika_dudzik
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

monika_dudzik

monika_dudzik

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

I nagle pękło słońce
Zapadła ciemność

teraz
duszę w pogoni
pedał gazu w tunelu

Póki światło tli się jeszcze
dążę do celu

Nie gaśnij,
zdąże nim słońce
Złoży się w całość

Nim moje ciało z duszą się pokłóci

Boże trzymaj moje modlitwy w tajemnicy

Marlett

Marlett

Opublikowano
Opublikowano

@monika_dudzik
Można i trzeba kierować własnym losem,
wyznaczać cele i dążyć do nich.
Dusza i ciało nie zawsze są w zgodzie ,
ale kiedy wiara nas nie opuszcza, wszystko jest możliwe.
Utwór zawarty w kilku obrazkach, nieco banalnych,
ale wiersz do czytania i przemyślenia.
Ładna pointa :)

monika_dudzik

monika_dudzik

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@Marlett

Marletitko ;) ja to jestem prosty człowiek;) wiem, że takich człowieków jak ja jest duuużo więcej...Można też pisać o wulkanach Tambora, czy o Drakulach tego świata ale to zostawię bardziej obeznanym;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Marek.zak1
      Religijne kabarety.

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Piękny i mądry wiersz, a Bóg jest wszędzie, szczególnie w dobru, życzliwości i miłości. Pozdrawiam.
    • aniat.
      Wiatr i łąka

      Przez aniat. · Opublikowano

      On swoim ramieniem ją zawładnął, jak wiatr, co wszystko na drodze chwyta. Pieścił ramiona, tarmosił zmysły i nie zadawał żadnych pytań.   Ona kładła się trawą po łące, pod każdym jego podmuchem silnym. Przy szeptach miękkich tańczyła lekko, tak się nie czuła z nikim innym.   To była taka dziwna miłość – zdarzyła się szybko i namiętnie. Kwitła czerwienią, jak maki w polu – krótko, ale jak pięknie.   Ona zielenią go czarowała, swych rzęs łąkowych kołysaniem. On rzucał pod nogi upojne bukiety i w tym kochaniu był cały dla niej.   Byli dla siebie łąką i wiatrem, co w swym splątaniu tkwią namiętnie. Szkoda, że tylko na chwilę jedną, bo wyglądali tak pięknie.  
    • hehehehe
      Piątek w łodzi

      Przez hehehehe · Opublikowano

      Osiemnastka! Jaś krzyknął wesoło. Czas pożegnać się wreszcie ze szkołą! Te pięć lat w szóstej klasie chyba na coś mi zda się. Bądź jak Jasio - skończ szkołę, pierdoło!     Płonie szkoła w sierpniowy dzień (Koło), uczni, gapiów tłum stoi wokoło. Wśród nich Jasio przemyka, uśmiech, strzela selfika. Wiedzieć trza kiedy skończyć ze szkołą!  
    • Waldemar_Talar_Talar
      Religijne kabarety.

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj - Bo może Bóg nie przemawia z ambon pełnych pychy — lecz rośnie razem z trawą i mieszka w ludzkiej ciszy. - też tak to widzę - czysta prawda  -                                                                                                            Pzdr.
    • wiedźma
      Dwa oblicza

      Przez wiedźma · Opublikowano

      Szczerość   stoi na scenie   Wyniosła   Zabija nadzieję   Karmi się własnym   blaskiem   Nie ogrzewa   Nie oddycha   Jak pomnik   Nie dotykaj. Zostawisz ślady     Szczerość w odcieniach   czerwieni   Krwawa   żywa   Rozrywa   Krzyczy.   Bełkocze.   Przeklina   Nie pozuje   Nie udaje, że jej nie ma.  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...