Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dobry wierszyk ci napiszę
I uderzę mocno w ciszę
Będziesz wielbić go głęboko
Bom poeta a nie młokos

Znam na rymach się mistrzowsko
Idzie mi to niemal bosko
Spróbuj ze mną się pościgać
I nie próbuj się wymigać

Zróbmy sobie konkurencję
Dam ci rymów mych sekwencję
Będziesz mógł mi odpowiedzieć
Zamiast w kącie grzecznie siedzieć

Nie bądź tchórzem zmierz się z królem
Jeden z nas zakończy z bólem
A wygrany przejdzie dalej
Jedną ze zwycięskich alej

Tłumy będą mu skandować
Wierni dłonie mu całować
Grzać się będą w blasku chwały
Tego który ocalały

Dawać mi tu przeciwnika
Zawadiakę rozbójnika
Niech do boju sam się stawi
I swym wierszem mnie rozbawi

Opublikowano

No cóż, pewnie się narażę.
Jak Ci się podobają takie rymy, to pisać sobie możesz
ale wielu będzie miało Ci to za złe.
Albo mnie znielubisz, może znienawidzisz, albo będą z Ciebie ludzie.
Masz lekkie pióro, zdolność rymowania, czujesz rytm (a to bardzo ważne)
Zatem do rzeczy:

Rymujesz gramatycznie, tymi sami częściami mowy, w dodatku w identycznym czasie czy przypadku
Np.
mistrzowsko - bosko = przysłówek z przysłówkiem
opowiedzieć - siedzieć = bezokoliczniki
pościgać - wymigać = bezokoliczniki
sekwencję - konkurencję = rzeczowniki
królem - bólem = rzeczowniki
stawi - rozbawi = czasowniki

itd...
Układ rymów aa, bb, moim skromnym zdaniem za blisko siebie.
Rym za często pada, coś na podobieństwo mlaskania, (aż bolą uszy)
Gdybyś tak postarał się łączyć rymem różne części mowy, byłoby ciekawiej.
Oczywiście, to o wiele trudniejsze ale na pewno efekt będzie nieporównywalny.
Rym nie musi być identyczny, nawet nie powinien. Ma być podobny na ucho,
nie na oko.
Chciałam pomóc, nie obrazić. Mam nadzieję, że to rozumiesz.

Pozdrawiam serdecznie :)


Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Straciłam czucie w swojej lewej dłoni, w lewej półkuli, gdzie neuroprzekaźniki się stykają, iskrzą, iskrzą się - na słomianym stosie się spalają, w lewej skroni, gdzie stare, wyblakłe fotografie pod dotknięciem ręki się rozpadają, w metalowej klatce zakopanej pod ziemią, gdzie nie dociera latarniane światło.   Co się właściwie stało? To nie moje ciało - kukiełka poruszana dwoma nitkami.   Drugoplanowa aktorka w sztuce nienapisanej własnymi rękoma.   Nie czuję bólu, nie czuję radości, ani ciepła, ani ognia, ani złości. Nie czuję nawet obojętności - rola statysty przypadła mi.   W prawej dłoni również czucie zanika, w prawej półkuli, gdzie magiczne sztuczki na cyrkowej arenie się wydarzają, w prawej skroni, gdzie z zardzewiałych doniczek płatki śniegu spadają, w prawej przestrzeni, gdzie w rodzinnym domu, nie ma już śnieżnobiałych poduszek.   Co się właściwie stało? Ktoś zamyka powieki. Kurtyna opada.   Za rogiem, zza tekturowej zasłony, wyszeptane moje imię. Pusta, delikatna skorupa na zewnątrz, wewnątrz wulkaniczna lawa - gęsta, zastygająca.   Kim jestem więc? Czy jestem iskrą, która rozpali ogień bez użycia zapałek? Czy jestem cieniem stojącym z boku, czekającym, aż zajdzie słońce, by w ogóle zniknąć? Czy jestem kimś, kto czeka na odkrycie?
    • @Gosława To dobre życzenie. Moja intuicja podpowiada mi ciekawy okres życia, twórczy, intensywny, a nawet... zasobny, tylko po co...  @Berenika97 Bardzo się wahałem. Jedna z Was mnie namówiła, ma podobnie smutne doświadczenie. Chciałbym, żebyście widzieli w tym wspomnieniu piękno bycia razem, do końca i dłużej.
    • @Starzec genialny błysk!
    • @Starzec Bo skojarzenia można wyćwiczyć, a życie jest nieprzewidywalne.
    • A ino kradli dane. Cena, dil - dar konia.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...