Kropi deszcz

[Dominika_Draus]

Deszcz kropi
Przechodzę ulicą zmarznięta, zabiegana
Z kasztanowymi włosami, w przemokniętych botkach
Uchachana, świeża dama

Zakładam kalosze, kurtkę przeciwdeszczową
Włosy spinam w urokliwą plątaninę
Zamyślona naiwna, wierząca
Kropi deszcz, tańczy, śpiewa

Z przewrotną mimiką twarzy
Rękoma odzianymi w sploty nerwów i pośpiechu
Złote bransoletki, pierścionki karatowe
Przeskakuję przez brudne, miejskie kałuże
Stukam modnymi obcasami

Siedzę w fotelu w kapciach, z grzebieniem wściekle fioletowym
Rozczesuję siwe kołtuny, władam biegle igłą, nitką
Kruche ciało skrzeczy, krzywi się
Nie pozwala wstać, złorzeczy
Kropi, kropi, kropi

Wychodzi słońce
Obsypują mnie kwiatami
Komicznie wyglądam nieruchoma, śmieję się skrycie
Kiedy inni, osmoleni garniturami
Patrzą na mnie bez nadziei

Przecież jestem , zawsze będę
W zdjęciach, słowach, kalendarzach
Oczach, nosach moich dzieci

[cezary_dacyszyn]

ulewa nieprzemyślanych słów... w tym przypadku wolę deszcz - zawsze jest autentyczny ;-)

[Mieczysław_Borys]

A dla mnie opisana prawda jest piękna. Jeszcze wesołych Świąt. Na Podlasiu wczoraj do południa padał deszcz - a od południa mróz. Zima.