Piękno przyrody!

[Krystyna_Stempel]

Niebo złote ci otworzę,
w którym ciszy biała nić
jak ogromny dźwięków orzech,
który pęknie, aby żyć
zielonymi listeczkami,
śpiewem jezior, zmierzchu graniem,
aż ukaże jądro mleczne
ptasi świt.
Ziemię twardą ci przemienię
w mleczów miękkich płynny lot,
wyprowadzę z rzeczy cienie,
które prężą się jak kot,
futrem iskrząc zwiną wszystko
w barwy burz, w serduszka listków,
w deszczów siwy splot.
I powietrza drżące strugi
jak z anielskiej strzechy dym
zmienię ci w aleje długie,
w brzóz przejrzystych śpiewny płyn,
aż zagrają jak wiolonczel
żal - różowe światła pnącze,
pszczelich skrzydeł hymn.

Prawda że piękne? Spodobało mi się bardzo. Wam też?

[Mieczysław_Borys]

Bardzo ładny wiersz w rym i bogate słownictwo poetyckie.
"Prawda że piękne? Spodobało mi się bardzo. Wam też?"
Pięknie. Spodobało mi się też. Pozdrowienie od Mietka.
Uwielbiam wiersze o Przyrodzie...

[Waldemar_Talar_Talar]

@Krystyna_Stempel

Witaj Krystyno - nie wypada tak reklamować .
Poczekaj na ocenę ... ona prawdę ci powie .
Mi się spodobał - momentami .
pozd.