Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zastanawiając się nad relacjami z mym Panem,
Często próbowałem mu zadać pytanie, dlaczego
Ludzi skazał na odczuwanie samotności, od chwili
Narodzin, poprzez życie, po śmierć, tak jakby ta samotność
Była czymś wyjątkowym, odpowiedzią na wszystkie
Pytania, możliwością zrozumienia, wszystkiego co
Nigdy nie będzie zrozumiane, Tora, Imię Pana ....
A ja jestem tylko człowiekiem, jak miliony innych,
W Chrystusie próbuję znaleźć odpowiedzi,
I z Chrystusem podążać, lecz dalej nie rozumiem,
Dlaczego Ojciec nasz, nas, w naszym ułomnym
Ludzkim pojmowaniu, nas ludzi w odczuwaniu
Samotności pozostawił.

Opublikowano

Wydaje mi się, że ludzie skazani są na samotność, bo jest ona podstawą ich jednostkowej odrębności. Jesteśmy niezależnymi bytami, różnymi od wszystkich innych ludzi, nietożsamymi z jakąkolwiek inną istotą, i to właśnie z tego może wynikać poczucie osamotnienia.

A właściwie co by było przeciwieństwem samotności? Zespolenie z absolutem? Ale to dopiero po śmierci. Jeśli w ogóle... A tu na ziemi? Może odpowiedzią jest miłość, przyjaźń, bezgranicze zamiłowanie do czegoś, pasja... Ciekawe.

Opublikowano

Ciekawe Państwa spostrzeżenia, serce człowieka i Ten co Imienia nie ma,
Przyjaźń , miłość zamiast, a może bajka na dobranoc, by lepiej się spało,
Samotność każdemu pisana, kwestia tylko czasu, a ja chciałbym by tak
Szacowne Grono trochę dalej w rozważaniach ze mną się ,udało, by
Spróbować śladem Greckich filozofów, toć 3000 lat minęło, spróbować
Dyskut na ten temat potoczyć, czy ważne jest w tym wypadku, czy ktokolwiek
Ma rację, ważne jest by samotność rozważaniami osaczyć.

Opublikowano
towarzyska samotność

najczęściej i najdłużej
towarzyszy każdemu
wszak ma do niej najbliżej
wiadomo przecież czemu

sypiasz z nią i śnisz co dzień
oddana tobie wierna
każdy ma własną jak cień
uległa zawsze bierna

robisz z nią to co zechcesz
nigdy nie protestuje
wszędzie z nią razem drepczesz
na krok nie odstępuje

ona nie jest samotna
jej zawsze jest do pary
różnica ta istotna
nie bierz się z nią za bary

nigdy cię nie opuści
nigdy cię nie zawiedzie
tylko w grobu czeluści
zostawi precz odejdzie

lecz kiedy zmartwychwstaniesz
wychynie lgnąc do ciebie
partnerem jej zostaniesz
na ziemi tak jak w niebie

zanim stwarzać rozpoczął
była z Nim zawsze przecie
nim gwiazdami rozbłysną
istniała z Nim na świecie

zła jest czy dobra raczej
wszak neutralna zawsze
choć nie ma mocy sprawczej
ale gra skrzypce pierwsze

to jak się z oną czujesz
wszak od serca zależy
gdy wnętrze zaniedbujesz
wnet smutek doń przybieży

ona jest jako przestrzeń
roztacza się wokoło
w niej dokonujesz marzeń
by poczuć się wesoło

to jak ją potraktujesz
swą samoświadomością
niebawem sam odczujesz
bo darzy wzajemnością

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka   droga Poetko:)   mam wrażenie jakbyśmy się oboje odnajdywali w innych rejestrach rzeczywistości.   Ty widzisz rytm.   a mnie właśnie chodzi o rozpad rytmu.   chciałem osiągnąć efekt ciągłego naporu, jak fala, która nie ma wyraźnego taktu, tylko się rozbija.   chodziło mi o ukazanie endorfin w tańcu staccato w rezedrganych ciałach.   i kiedy cokolwiek podniesione przyciąganiem księżyca morze dotyka ich stóp.......     a Twoje  "zakłopotanie odbiorcy”    tak bo ten wiersz jest fizyczny do granicy dyskomfortu.   bo to nie jest erotyka  "literacka” -  to jest zderzenie prawie przemoc, prawie walka o przetrwanie.     bardzo sobie cenię Twoje komentarze:)   za ten - bardzo dziękuję:)        
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tak, historia kołem się toczy, a wrażenie upokojowienia i ucywilizowania relacji międzyludzkich okazuje się tylko złudzeniem. Obawiam się, że ciekawe czasy przed nami. Dziękuję bardzo za komentarz i pozdrawiam :)       Dziękuję serdecznie. Pozdrawiam :)
    • Jestem tym o czym myślę     tęsknoty mają to do siebie gdy je omijam wchodzą w głowę niby dla żartu się panoszą                                                  szukam ratunku w gramofonie                       zlewam muzykę w każdą dziurkę to znaczy sama się przelewa z ucha do ucha za poduszkę dla Marków nocnych są okruszki    ma się rozumieć strzępy nutek albo pół_nuty - księżyc nadgryzł -  chciałam pozlepiać lecz zbyt trudne no i klej zeschły - nie na żarty                 a gdy już spijam senne muzy z mocą narkozy pełni nocy  zwykłym pociągiem znów podążam do blasków świtu - unaocznień      kwiecień, 2026         @Jacek_Suchowicz... Jacku... Twój rymowany komentarz pod poprzednim moim wierszem, stał się przyczynkiem do napisania tego powyżej. Dzięki Ci.. po raz któryś... :)  Dobrej nocy.   po cóż zalewać zmierzch muzyką ubarwi blaskiem nieba błękit i się zapadnie w ciemną nicość aby pokazać świtu piękno (...)        
    • @Migrena   "nie było rytmu tylko uderzenia nierówne głodne"   najbardziej współgra z muzyką,  bo jej  rytm taki dziwny, ciężki...   wprawiasz panów i panie  niejako w zakłopotanie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      ...   ale wiersz udany     @Migrena oceniam to paralelnie -  jako Twój głos na temat estetyki       w sztuce
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...