Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nadłamane konary skargą
posuchy w spękanej skale
byłeś złaknionym pędem

troska karmiła od środka
kropla po kropli ssałeś soki
aż po korzenie

wybrzmiałeś zielenią jutra

odtąd szumisz odnowę
na wzmocnionym gruncie
u źródła

jesteś
latoroślą winnego krzewu

2014-10-29

Opublikowano

Twoje wiersze są piękne nie tylko dlatego, że są o przekazie jakby c i e r p i e n i a?
Ale dlatego przede wszystkim, że zmuszają Czytelnika do zastanowienia, myślenia, a potem i do zadumy...
Jak najmniej samotności w tak bogaty dzień zadumy jak we Wszystkich Świętych. Pozdrawia Mietko.

Opublikowano

@Mieczysław_Borys
Sprawiłeś mi ogromną radość, Mietku. Oto chodzi, aby wiersz budził osobistą refleksję Czytelnika. Tematykę czerpię z realnego życia - z własnych doświadczeń lub przeżyć innych ludzi, być może dlatego moje wiersze skłaniają do zadumy nad tym, co najważniejsze w ludzkim życiu.

Dziękuję i serdecznie pozdrawiam :) Niech dzień Wszystkich Świętych będzie czasem zatrzymania się i zamyślenia: ci, których kochaliśmy, już osiągnęli wieczność a my ... wciąż jesteśmy w drodze.

Dobranoc:)

Opublikowano

Witaj Krysiu.

Świetny tytuł do treści wiersza.
Rzeczywiście, los jednak nie jest ślepcem jak wielu sądzi
to prawda, którą ja przyjmuję, ponieważ ona buduje :)
Poza tym, nie ma cenniejszej rzeczy gdy nasz wysiłek i troska
podniosły kogoś nam bliskiego, to jest dopiero radość jesteś latoroślą winnego krzewu
Tak odczytuję piękny wiersz :)

Dziś dzień zadumy i wspomnień o ludziach nam bliskich
którzy już odeszli i o tych, którzy są z nami lub gdzieś daleko
oraz o Panu Bogu i o niebie :))
Życzę Ci pogodnego wieczoru pośród pogodnych i kochających ludzi :)

Serdecznie pozdrawiam.

Opublikowano

@Zbyszek_Dwa
Jeżeli chociaż jednemu człowiekowi pomoże się wyjść na prostą, to już ogromna sprawa dla świata. Gdyby tak każdy z nas pomógł tylko jednemu odrodzić się w duchu, ilu ludzi byłoby uratowanych, prawda? Zatem co nam przeszkadza? Po prostu ... egoizm i wygodnictwo! tzw. "umywanie rąk".

Dziękuję Zbyszku za refleksyjny komentarz i serdecznie pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      niestety z wiekiem ta sztuka staje się trudna , pomimo że mamy to wrodzone i jako dzieci otwarte wszystkie zmysły, ucisk społeczny i psełdo nauka sprawia że cieżko przestać myśleć a co się z tym wiąże coraz trudniej spać. a jeszcze jakieś niedorozwinięte ludzie grożą że cie zamkną, za samoleczenie lub brak pieniedzy i pracy. Masz prawo do życia ale kup sobie wodę do picia.
    • @Berenika97 dziękuję bardzo pozdrawiam serdecznie 
    • Mam zaklęcie: Olewam to - taka reakcja organizmu Tak jest, tak odcinam się szybko od głóbców Szybciutko czuję ich, zanim o nich wiem Krzyczy mi głowa, ostrzegając przed trądem Nieczysty! Nieczysty! Nieczysty!   myślą w innych kategoriach, nie znają jak plami zła myśl nieodpowiedzialnie używają słowa, znaczenie wodząc  na pokuszenie, na stracenie i trąd z tego, trąd jest z nich   bawią się w znawców dobrego z natury nic to, niczego takiego Sekstus nie zobaczył bawią się w znawców złego z natury to też ułuda i mgły, ulicznych grajków  kłamców poetów, etyków-trądu świat
    • Słowa ranią słowa zabijają Po raz kolejny zabiłeś mnie...   Autor fotografii: M. Lewandowska

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Co powiedziawszy, rozejrzał się wokoło. Najpierw spojrzał w lewo i za siebie, następnie w prawą stronę i za siebie raz jeszcze. Tak, jakby oczekiwał czyjegoś przybycia, względnie widział coś lub kogoś, co było - lub kto był - awidoczne bądź awidoczny dla oczu Mrocznego Lorda. Wspomniany prawie nie zwrócił na to uwagi, niemal zupełnie skoncentrowany na swojej złości z powodu straty miecza świetlnego. Powód irytującego dlań uśmiechu jego dawnego mistrza stał się dla Sitha zrozumiałym dopiero wtedy, gdy otaczającą ich przestrzeń naznaczyły swoim pojawieniem się - a tym samym swoją obecnością - postacie mistrzów Jedi, którzy wskutek intrygi, uknutej przez Darth'a Sidious'a, a zarazem wskutek jego własnej zdrady,  stracili życie na początku wojny klonów. Chciał zadrwić, ale Moc, która przywróciła równowagę jego umysłowi, zamknęła mu usta poczuciem wstydu. Znacznie przewyższającego ten, kiedy został pokonany przez Obi-Wana na wulkanicznej Mustafar i kiedy leżał bezbronny, utraciwszy możliwość dalszej walki.    - A ci? - zastanowił się na widok trzech osób, które pojawiły się jako ostatnie - kilka chwil za mistrzem Yodą.     - To założyciel naszego zakonu - Obi-Wan skłonił się nisko przed Jezusem - i budowniczy naszej świątyni. Po czym dodał, zwracając Vaderowi energię kpiny:    - Czyżbyś go nie rozpoznał?     Dwie pozostałe postaci - kobieta i mężczyzna - zbliżyły się doń, trzymając się za dłonie. Zachowując całkowite swobodę i spokój zupełnie tak, jakby nic o nim wcześniej słyszały. Jakby emanujący odeń Mrok robił na nich żadne wrażenie ani wywarł jakikolwiek wpływ. Zupełnie tak, jakby go wcale nie czuły. Dopiero podszedłszy blisko, rozdzieliły się i obeszły go wkoło, ruszywszy w przeciwnych kierunkach.    - Darth Vader - blondynka w szatach Jedi ni to stwierdziła, ni zapytała.    - Zdrajca nad zdrajcami - dorzuciła, spojrzawszy na towarzysza. - Mężu?    - Żono - przybyły wraz z nią mężczyzna odwzajemnił równie spokojne spojrzenie.     - Pora ci na spotkanie z Mocą - emanacja Obi-Wana uśmiechnęła się po raz następny.       Kartuzy, 26. Lutego 2026 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...