Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Porozmawiaj o Einsteinie

Henryk_Jakowiec
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Henryk_Jakowiec

Henryk_Jakowiec

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Kiedy mówię o Batmanie
to jest pięknie, super, fajnie
lecz natychmiast rzednie mina
gdy zaczynam o Einsteinie

a powinno być odwrotnie
gdyż ten pierwszy bohaterem
jest kreskówek i komiksów
bo to postać z charakterem

lecz przy drugim szybko blednie
jego sława i wyczyny
bowiem pierwszy to jest fikcja
a za drugim stoją czyny.

Henryk_Jakowiec

Henryk_Jakowiec

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Prawda, prawda, bo wiadomo,
że my ludzie, czyli homo
stworzyliśmy różne mity
które w dobie prosperity

choć są płytkie, lecz na czasie
powiększają konto w kasie
lub dodają miru, blasku
- ja też piszę dla poklasku.

Serdecznie pozdrawiam
HJ
Henryk_Jakowiec

Henryk_Jakowiec

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Piszę, piszę a poklasku
jak nie było, tak nie będzie
a ja nigdy się nie mylę
więc nie mówcie żem jest w błędzie

i na dowód, że nie liczę
na wawrzyny i poklaski
jadę sobie na wywczasy
bo tam może jakieś laski

dojrzą we mnie pozytywnie
wyrzeźbione ciała cechy
tam też przy pomocy pióra
dla relaksu i uciechy

zgłębię mej partnerki ciało
a na koniec dedykację
pozostawię na jej udzie
żeby miała satysfakcję.

Jacek_Suchowicz

Jacek_Suchowicz

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


czymże Einstein oraz Batman
przy geniuszu wszystkich czasów
dla którego wyższa matma
była wizją w funkcji czasu

jego czyny zapomniane
wynalazki w sejfach świecą
chciano zatrzeć o nim pamięć
choć wyprzedził kilka epok

opanował rezonansy
drgania własne wszechmaterii
przesłał w wiązkach multikwanty
w miastach świecił prądem zmiennym

przewidywał ciągi zdarzeń
broń wymyślił i ją schował
ziścił wiele ludzkich marzeń
drogi Heniu o kim mowa?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Nata_Kruk
      dymek

      Przez Nata_Kruk · Opublikowano

      @Jacek_Suchowicz.. za Bereniką.. taś myślę i na szczęście nie pali się już wszędzie.. uff.. jaka ulga. Pozdrawiam z kostką czekoladki.. to lepsze... :)
    • Mitylene
      Tak jak młode orły

      Przez Mitylene · Opublikowano

      Dotykiem błękitu malujesz lazur nieba. Spojrzeniem pieścisz iskry wspólnych chwil. Oddechem kołyszesz do snu nasze pragnienia. Jak orły szybujemy daleko...hen... Za horyzontem nasza wyspa marzeń. Szczęśliwa przystań motyli barwnych snów. A uśmiech twój niewinny zamykam spiesznie w dłoni. W małej szkatułce wspomnień zachowam zapach róż.   Autor fotografii: M. Lewandowska

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Magdalena
      słowa na marne

      Przez Magdalena · Opublikowano

      @bazyl_prost bardzo ładnie, na jagody nie mogę wybielam zęby aktualnie
    • Nata_Kruk
      Pod_szepty

      Przez Nata_Kruk · Opublikowano

      @Jacek_Suchowicz... dziękuję za kolejną strofkę... :) dobre lodziki chętnie skosztuję wybiorę "dlaSię" całe wiadro........ ; ) a żagle z wnukiem na Mazurach już Was zapraszam na...  Kisajno     @Berenika97... ok. nie ma sprawy... :)   @Wiechu J. K.... cyt. Igraszki dzieci pod kołdrą. Piękne to były czasy dzieciństwa i również tamte kołdrowe. :)))                              Ano... były...:) ale są wspomnienia, niech pamięć działa..;)   Dziękuję Wam.. pozdrawiam.    
    • Natuskaa
      PRZYKŁADY

      Przez Natuskaa · Opublikowano

      To bardzo nierówne elementy. Każdy jest inny, a jednak są powtarzalne. Jak z tego zbioru zbudować siebie? Całkiem nowa budowla ma stanowić kombinację przechodzonych to tu, to tam założeń, sprawdzonych tylko w określonych warunkach czyjegoś życia.   - Nie jest mi do twarzy w twoim kolorze włosów, dlaczego mam się do ciebie upodobnić.  Być może moja twarz nigdy się nie zmieni, na tyle żeby do niego pasować. Mogę chodzić zła, wytrącona z równowagi. Mogę w takiej odsłonie, nie rozumieć swojego okropnego samopoczucia. Nie moje to przecież!   To nie jest pojedynczy przypadek. Człowiek nie ma jak się z tego gąszczu przykładów wyrwać. Czasami czuje się tak, jakby w ogromnej szafie przechowywał gotowe do użycia w dowolnej chwili dnia lub nocy przykłady. Całe życie ma tym zagracone. Każda jedna propozycja zajmuje przestrzeń, niby małą, niby schowaną w kącie, a jednak.  Wszystko co wypróbowane, co zadziałało komuś, co nie zadziałało komuś, co może zadziała komuś innemu, leży na ekranie, leży w książkach, leży w sąsiadach, leży w autobusie, w skrzynce pocztowej, w rachunku, w i w. Nie wiadomo czy istnieje jakieś zachowanie, pogląd, jakaś myśl… której jeszcze nikt nie miał, jakiś element całkiem nowy, kształt jakiego nie wydedukowano, pozycja nie mieszcząca się w przykładach.   - Idę ulicą i spoglądam na ciebie, zastanawiam się czy ty też tak masz?  Czy przełączasz się wiele razy dziennie. Do kawy, do rozmowy, do snu… do wciąż nowych spostrzeżeń, zbudowanych ze skostniałych materiałów. Czy jesteś jak iskra przeskakująca pomiędzy ścieżkami?    Przykłady wciąż poruszają się w niedalekiej odległości, w różnych pozach, różnej zaznawszy dojrzałości czasowej, mruczą swoje autoreklamy, przypominają o swoim istnieniu. Wdzierają się coraz mniej brutalnie, bo i siły fizycznej człowiekowi ubywa, a nadal mimo wieku nie posiadł specjalistycznych narzędzi na złożenie w całość połamanych, nie swoich, a może i swoich planów. Ma niewiele, bo raptem śrubokręt płaski, transparentny klej i gips budowlany… miks do samoobrony, czyli przykład noszony z pokolenia na pokolenie.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...