Siła fatalna

[Anna Maria K.]

O jej potędze nie marzyło się filozofom
Słodkie tchnienia nie do sprostania Homera słowom
Błahe obietnice, Jazonów setek wyznania
Nie poskromią żaru odwieczne mędrców kazania

Im więcej porażek, wichur i druzgocących burz
Tym bardziej ciągnie do odkrywania kolejnych mórz
I za każdym razem syreni śpiew namiętności
Karze śmiałka poczuciem nieznośnej samotności

Bo kto w marzeniu o ideale dłużej wytrwa
Wie – to skazana z góry Olimpu zwodnicza gra
Na nic zdadzą się modlitwy, skargi i zaklęcia
Mojry nie odmówią sobie ostatniego cięcia

I chociaż Eris wśród ludzi z powodzeniem działa
Eros wciąż w jedno na złudną chwilę dusze spaja
Wiedząc dobrze z jak zdradliwej gliny ulepiona
Nikt nie potrafi się jej czarowi oprzeć
– i jam też zaślepiona

[Michał_Zawadowski]

wszedłem zachęcony tytułem, który kojarzy mi się z ulubionym Słowackim
lubię nawiązania do antyku i wreszcie chyba nie przeszkadzają rymy (jak to kiedyś bywało)
nie jestem może zachwycony całością, ale traktuję ją jako miłą odmianę od reszty utworów w portalu. oryginalność zwykle nie jest doceniana, ale ja ją lubię.
pozdrawiam
MZ

[Anna Maria K.]

Dziękuję bardzo za słowa otuchy :) Dawno nic tu nie publikowałam i trochę bałam się zbyt ostrej krytyki. Pana komentarz jednak nie okazał się tak surowy. I odkrywam ciągle, że mamy ze sobą coraz więcej wspólnego: Ja również uwielbiam Słowackiego, który podsunął mi tytuł wiersza i również lubię nawiązania do antyku, w szczególności poetów współczesnych (Szymborska, Różewicz, Herbert) i przyznaję że również nie jestem zachwycona całością, ale cóż człowiek cale życie się uczy...
Pozdrawiam serdecznie wszystkich kochających Słowackiego i jego Testament :)

[Michał_Zawadowski]

Całe życie się człowiek uczy, o właśnie.
Co do wspólnych upodobań, to są one wyraźne, aczkolwiek nie do końca identyczne;) Otóż Słowacki i Herbert to dla mnie najlepsi z najlepszych, Różewicza raczej lubię, ale już Szymborskiej nie znoszę. Zresztą czytanie Herberta i Szymborskiej nieco kłóci się ze sobą. No, ale jakieś różnice muszą być:)

[Marek Wieczorny]

Pani Anno Mario!
Przeczytałem wiersz i, moim zdanie, treść jest niebanalna. Co do formy, to pozostawiam to polonistom. Mam tylko jedną uwagę dotyczącą wyrazu "poddać" (...I wszyscy wiedząc z jakiej podłej i zdradliwej gliny ulepiona
Nie potrafią się jej czarowi poddać – i jam też nią zaślepiona), który zamieniłbym na „oprzeć”, bo miłość istnieje mimo różnych perypetii z nią związanych.
Wygląda, z tego cytatu, że nikt nie poddaje się uczuciu, a przecież boginka Eris była również, oprócz inspiratorki niezgody (wojownicza Eris), propagatorką szybkiego działania, współzawodnictwa twórczego (łagodna Eris). Mam też uwagę do użycia wyrazu „Amor”. Otóż pisze Pani cały czas w oparciu o mitologię grecką, a Amor jest rzymskim bogiem miłości, odpowiednikiem greckiego Erosa. Może lepiej byłoby użyć nazw bogów i boginek z jednej mitologii?
Serdecznie pozdrawiam
Marek Wieczorny

[Anna Maria K.]

Do Pana MW
Dziękuję za pana niezwykle trafne uwagi, którym z pewnością się nie oprę...:)