Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Ja, Dziecię Boże

pijaczyna_ok
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

pijaczyna_ok

pijaczyna_ok

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Ale sobie prymitywy wymyślili,
będą wiecznie żarli chlali i pieprzyli;
wydumali
wolność równość i braterstwo
kainowe hierarchiczne łachuderstwo.

Na dwóch kartkach z zeszytu
spisałem postulaty:
1. Stworzyłeś? Nie bądź obojętny.
2. Likwidacja cierpienia.
3. Koniec z nałogami.
4. Odżywianie solarne.
5. Rozmnażanie bezpłciowe.
Przeczytałem raz jeszcze.
To nie przejdzie.
Tak czy owak pora umierać.

dziękuję ci za dary
chłód cierpienie i strach
za samotność niezdary
i wieczory we łzach
miłość bańki mydlanej
psią karierę i chuć
to że jestem frajerem
i gorzałą mnie czuć

Alicja_Wysocka

Alicja_Wysocka

Opublikowano
Opublikowano

@pijaczyna_ok
Kurczę, nie mogę czytać o takich rzeczach.
Za bardzo mnie dotykasz, za mocno boli.

Całkiem niedawno zmarła bliska mi osoba, właśnie z tego powodu.

Cóż, żyć chcemy po swojemu, ale bez ponoszenia konsekwencji,
a tak się nie da, niestety.

Chłopie, (Ty z wiersza) póki żyjesz, możesz się zmienić.





Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Leszczym
      Low low low

      Przez Leszczym · Opublikowano

      @Uki Fajne, bardzo lubię niewymuszone wierszyki :))
    • Charismafilos
      Myśli niedzielne

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @lena2_ dotykasz tajemnicy :) i jeszcze umiesz o tym pięknie i zrozumiale napisać :)
    • lena2_
      Myśli niedzielne

      Przez lena2_ · Opublikowano

      *** Rychły koniec, takiego związku, gdzie rosną prawa, kosztem obowiązków.   *** Gdy przystaję i zawracam, aby nie iść nadaremnie, nadsłuchuję głosu w duszy - bo mądrzejszy jest ode mnie. *** Żeby się podnieść nareszcie i wyprostować pomału, najlepiej zacząć od kroku, który schodzi z piedestału. *** Lubię słowa pełne gracji, czaru, smaku, akceptacji. Jedno wam na ucho powiem - musi stać za nimi człowiek.  
    • Czarek Płatak
      brak

      Przez Czarek Płatak · Opublikowano

      @Gosława dziękuję. Staram się :))  @bazyl_prost czasem same się stawiają  @KOBIETA miło mi. Ukłony :))  @vioara stelelor warto pisać dla takich komentarzy :)) @Marek.zak1 tak, też chyba najbardziej lubię w tę nieokreśloność skręcać. Pozdrawiam Marku!  @Mitylene dziękuję. To ja biorę w siebie te słowa i chyba z rozpędu machnę coś w podobnym stylu.  @Waldemar_Talar_Talar dzięki. Fajnie, że zwracasz na nią uwagę.  @piąteprzezdziesiąte to się bardzo cieszę  @Jacek_Suchowicz fajnie wyszło. Dziękuję  @Andrzej P. Zajączkowski @wierszyki @Rafael Marius @Leszczym   dziękować 
    • Alicja_Wysocka
      odbicie

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Migrena Ten wiersz czytam nie jako historię „przejęcia pałeczki”, lecz jako opowieść o podwójnym widzeniu. Robert jest dla mnie realny - zbyt konkretny w detalach, zbyt cielesny w swojej obecności, by był wyłącznie figurą rozszczepienia. Bardziej czuję, że narrator staje się mimowolnym świadkiem czyjegoś mroku, aż granica między obserwacją a przeżywaniem zaczyna się zacierać. Najbardziej porusza mnie nie młotek ani trofea, lecz ojcowska czujność. Strach o córkę jest prawdziwy, organiczny. To nie brzmi jak głos sprawcy, tylko człowieka, który boi się, że zło może przenikać przez samo patrzenie. „Śniłem o nim. Za niego.” – odbieram jako doświadczenie empatycznego wchłonięcia cudzego ciężaru, a nie jako przyznanie się do czynu. Ten wiersz pokazuje, jak blisko potrafi podejść cudza ciemność, jeśli długo się jej przyglądamy.   Ale orzech do rozgryzienia zostawiłeś  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...