Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Opar życia lotny w okamgnieniu zanika
- refleksyjnie mierny kto o nic nie pyta.
Żywy pragnie wiedzieć czy wróci do życia.
Bóg raczy to wiedzieć! Praprzyczyna bycia.

Jako Życiodawca, od wieków na wieki,
ze śmierci wybawia, ma na wszystko leki.

Kto z życia korzysta by dobro wyświadczać,
tego szata czysta - chce bliźnim pomagać.
Gdy go cień opuści, a razem z nim smutki,
w grobowej czeluści nadal Mu milutki.

Potrafi odtworzyć których zapamięta
i wiecznie da pożyć - to Jego dziecięta.

Wierzyć zatem trzeba! Słów na wiatr nie rzuca.
Bezcenną nadzieję w sercach prawych wzbudza.

Opublikowano

@Jolanta_S.

Co prawda możliwy jest taki odczyt, lecz autor miał na myśli ludzi prawych i wzbudzaną w sercach tychże, nadzieję bezcenną i zarazem jedyną. Nie wiem, czy lepiej eliminuje dwuznaczność zmieniony szyk. Poza tym, nic nie wiem o lewych sercach. W niedopowiedzeniu sformułowanie: prawe serce może oznaczać serce należące do prawego człowieka lub serce przejęte prawością i pobudzające do niej. W przeciwieństwie do tak pojmowanego prawego serca, możliwe się staje sformułowanie lewe serce. Tylko tak potrafię odpowiedzieć.

Opublikowano

@makarios_

Wszakże serce po lewej! rzecz powszechnie znana...
Skoro mowa o prawych - podmiotu fantazja!
Za jedną, rzecz zwyczajna, kolejne się trafią,
I dusze i ciała swą historią naznaczą,
W tym wszystkim zgubiwszy to niewczesne pytanie:
Czy Bóg widzieć raczy tych, których serce prawe?

Opublikowano

@Jot._Dee.

serca nie wartościuje fizyczne położenie
lewe prawe miłuje takie jednako cenię
prawość cnotą złożoną bynajmniej nie fantazja
w duszy ogień zapłonął - pojęcie jej - finezja

blask ognia jest wyraźny Bóg żar miłości ceni
gdy jednak jest niejasny podobny jest do... cieni
będziesz miłował sercem bez reszty maksymalnie
staniesz się Jego asem więc kochaj idealnie


[center]http://www.poezja.org/index.php?a=u&k=71&pokaz2=147618#1121863

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Los poskąpił cudów i mocy  Pod władzą Saturna namacalnie surowy  Białko oka nabrzmiałe żyłkami  Człowiek w końcu dotarł do swych granic    Czucie się niekochanym, samotnym, przegranym...   A więc to w takie miejsca przeszłość prowadzi   To całe szalone piękno w wierszach i eksperymenty odbijające piękne i szalone życie Aż do dobitnej depresji, inercji    Czasem jeszcze się zdarza... Piękno  Zachwyt Studium osobnych, rzadkich przypadków    Teraz interesuje mnie Dobro Nie chcę zboczyć ze srogiej drogi  Karma wyjaśnia te szarpiące się losy  Widma Głosy    Mgła - piękna metafora iluzji    Wszystko się zaczęło od Piękna i Iluzji Taki był początek świata  Wymawiałem wtedy marzenia Podczas gdy rozgrywał się dramat    Pauza    Dramat istnienia dusz nazbyt swobodnych  Dusz przypominających podziemnego człowieka  W których gra melodia straty       
    • @Ajar41 Zuzanna w kurorcie w Sopocie Chce płacic w dolarach i złocie  Choć jest wielka dama Pierze majtki sama I wiesza je na każdym płocie.                      
    • Wyruszyły we trzy: Największa Marija Najśmiglejsza Pinta Najdzielniejsza Niña   Hej, hej, jak długi rejs Zbiega i znów się wspina Na stromej fali grzbiet Z piaszczystych wzgórz "Dziewczyna"   Zdobędą Nowy Świat Rozbije się Maria Gdzieś zaginie Pinta Sławna będzie Niña   Rei Lavrador, twój las Szkutnicy zaprzedali "Dziewczyna" czesze lok W lusterku morskiej fali   Karaka Marija Karawela Pinta Najszczęśliwsza Niña Z piaszczystych wzgórz te trzy     Rej Lavrador – Król Rolnik (Dionizy I) obsadził wybrzeża Portugalii lasami, z których drewno wykorzystywano do budowy statków morskich w dobie wielkich odkryć. "Santa María", "Pinta", "Niña" ("Dziewczyna") – uczestniczki pierwszej wyprawy Kolumba.  
    • Na co mi Twoje łzy    I sny    I wszystkie  Smutki świata    One nie przyniosą  Ukojenia    Ani nie zagłuszą Sumienia    Odejdę bez pośpiechu  Jeszcze tej nocy 
    • @kasia652 poruszający wiersz...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...