Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

gdzie jest ktoś do kogo
zawsze mógłbym pójść
usiąść napić się porozmawiać
porozmawiać o byle czym
porozmawiać o czymś ważnym...

czy wiesz że kiedyś to byłaś Ty
czy wiesz że nie potrzebowałem nic
tylko Ciebie twojej obecności
czy wiesz że wcale nie musieliśmy
tak naprawdę rozmawiać kochać się...

czy wiesz że teraz
firanki w oknie nie różnią się
prawie niczym od krat
że teraz jestem w pułapce
że jestem w zamknięciu...

czy wiesz że moje myśli biją się
że w mojej głowie jest chaos
że nie rozróżniam barw
wszystkie kolory zlewają się
w czarną plamę...

czy wiesz że nadal trzymasz w ręce
bardzo ostry nóż
którym kroisz moje serce
na drobne kawałeczki
czy wiesz że rozpadam się...

czy wiesz że myśli mogą boleć
czy wiesz że te o Tobie bolą najbardziej
czy wiesz że próbuję nie myśleć
nie myśleć zupełnie
ale nie mogę chociaż staram się uwierz mi...

jestem taki obolały
mam już dość
więcej nie zniosę
coś mi mówi: - "już niedługo"
oby bo zabijasz mnie...

ta chora miłość jest w moich myślach
chcę się wyleczyć
potrzebuję specjalisty
potrzebuję specjalisty od zaraz
za nim będzie za późno...

wiem że Ty już mi nie pomożesz
wiem że pomaga mi płacz
w końcu poluzowałem krawat
odpiąłem pod szyją guzik
i odtąd tak właśnie chodzę...sam







Opublikowano

Człowieku!!!!!!!!!! Opamiętania!!!!!!!!!!!!! "To", jak szorowanie styropianem po ścianie!!!!!!!!!

Wybrałem najlepszy fragment z tekstu : "w mojej głowie jest chaos". I w połączeniu z tytułem jest czytelnie, rzeczowo.

Nie potrzeba aż tylu wersów, by się przekonać, że " myśli mogą boleć".

Opublikowano

@Mariusz_Sukmanowski
na razie jestem na etapie no i co z tego
nic mnie nie obchodzi
ale to już mi przestaje wystarczać
nawet ignorowanie tego
chyba czas rozliczyć się z przeszłością...

  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Charismafilos – to "tworzyć" czy "odtwarzać"?
    • @Witalisa Człowiek (stworzenie) może tylko tworzyć, odtwarzać, tylko Słowo ma moc stwarzania :) Dobrej nocy i pięknego tygodnia!
    • @Charismafilos – właśnie "stwórcze" nawiązuje do mocy Słowa (normalnie mówimy o "twórczości" – znaczenie niby to samo, ale jest niuans). Pora zakończyć dzień. Pozdrawiam
    • Bo wszystko to   Mróz.   Oto zima, o którą pytasz. Właśnie mi doniesiono, że Ż. wyskoczyła z okna. Z policyjnej notatki -  z dziesiątego piętra. Mógłbym napisać - nie znajduję sensu.  Ale to banalne.   Oto człowiek w podróży - między mną a Camusem, egzystencjalny bezsens szpica zgubionego w ogrodzie. Raz, że mały; dwa, że biały, jak anioł w dzień i w nocy skory do jazgotu. Genetyka,   rodzinna anamneza, niebieskie oczy tamtej,  jej śmiech, białe zęby, szminka, wciąż mam ją na ustach - śmierć,  utkana z powietrza, krasna,  która czeka. W tabletkach,  sznurze.  W insulinowym koncercie  na obój – tę lubię. Po dłoniowej stronie,   na wyciągniecie dłoni – w wieżowcu  za oknem. Moja i moja, moja  własna. Próbuję ją odroczyć, fatalne wyniki badań - do zrobienia, zapić.  Krwią. Intensywnie. Jak Kerouac. Coraz większy brak, coraz szerszy brak znajomych. Przeobrażam się w pariasa z mizantropa. Chcę, by umarł we mnie Miles. Czy jeśli nie żyje - Cotard,   mam prawo do miłości? Nienawidzić, profesorze? I jeszcze jedno - merdać ogonem  z zawieszoną puszką, prosząc OT o stypendium - pisanie jest mieczem obosiecznym,  tak wyszło! Wiersz mi - nie śpię i mam koszmary. Senne. Nocą potykam się o opuchnięte wargi kobiet, łażąc  z miejsca na miejsce, z punktu do punktu, oblicz odległość od do -  od kutej bramy do wejścia od Karskiego. Od sypiam w dzień - po dyżurze. Przespałem: świadków Jehowy, armagedon, krucjaty, złożenie synogralic w styczniu - nikt z nas nie śpi na dyżurach, policzone włosy  na naszej głowie, na łysej głowie dziecka z rakiem,  świadkiem nieprzespanych nocy.  Obudzi się do zbawienia – naiwne.  Oto jest słowo Pańskie.   Oto jest włos na łysej głowie. Oto jest zima,    o którą pytasz, Reniu.   Co zostanie, jeśli zgubisz ostatnią regułę pisowni - myśl o Bogu, nienajważniejszą - wg nowych zasad ortografii? Grzebiąc skostniałym palcem na mrozie  przy zakręcie ateizmu i wiary w czarno-białym oknie  rezonansu. Co zostanie  prócz czasu i przypadku. Bez mojego tak. Dla dobra.  Twoje życie K.  staje się nieznośne.  Właśnie się dowiedziałem, że Ż wyskoczyła z okna.  Wszystko to rozważyła.  ponieważ żyjący wiedzą, że umrą.    Jej szminkę, Kohelecie, słowo – wciąż mam na ustach.  
    • @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...