Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

pod jabłonką rozsiały się stokrotki
pieszczotliwie dotykam aksamitu płatków
z niepokojem patrzę jak wiatr rozwiewa wiosenne
i już myślę że wiosna kwieciście przemija
zabierając ze sobą tęsknoty a tu maj na progu
a tu trele i migoty ptaków wysiadują nowe życie
pszczoły w tańcu wiatrem gonione wirują
niosąc słodycz na zimowe mrozy i śnieżyce
a motyli wokół niezliczone krocie
ozdabiają urokiem lasy parki ogrody

tylko my tacy sami wciąż biegniemy do przodu
tylko czas jak świat stary nie cofnie zegarów

Opublikowano

@Waldemar_Talar_Talar
Waldemarze, dziękuje że,poczytałeś mój przekaz!
Czas istnieje tylko na Ziemi , w kosmosie go nie ma-, więc pewną wiosną wybierzemy się w czasoprzestrzeń ,tak myślę?!
Czas jest wartością względną, ale nie będę wypowiadała się na tematy astrofizyczne!

Pozdrawiam serdecznie!
Hanna

Opublikowano

@sława_zaczek
Dziękuję że zechciałaś zajrzeć do mnie, bo susza nie tylko w przyrodzie!
A czort z tymi przystankami, chyba już nie będę ich używać w ogóle!
A zakręcenie to wiesz ,,,skąd!
Uściski!
Hania

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Cztery pory wspomnień   dom, chmury i zachód słońca  iskrzą w tęsknotach minione chwile przeszywam wzrokiem dawne czasy wciąż żywe niesenne obrazy   po mroźnym zimy trwaniu witam wiosny odrodzenie co bzami zmysły odurza a potem witam nawały letniej zieleni z błękitem nieba w przestrzeni a później w brązie jesiennym  czarowne barwy życia   witam was o każdej dnia porze wieczorem, gdy sen się zbliża  i nocą, podczas sennego odpoczywania a rankiem kawy aromatem co zmysły ożywia do południa    cieszę się życiem i każdym serca biciem z wdzięcznością i radością  rozmyślając nad tegoż kruchością     
    • Kryzys tożsamości  Kryzys normalności    Gdy gubimy się  W tłumie    Wpatrzeni w ekran    Oczy mamy otwarte  A tak naprawdę martwe    I bez blasku...
    • nie trzeba ognia bomb i dronów nie trzeba samolotów czołgów i zgonów nie trzeba zmieniać świata teraz w dół mimo, że przez nienawiść funkcjonujemy jakby w pół nie trzeba zniszczeń i osamotnienia nie trzeba strat i pełnego zbłądzenia nie trzeba iść drogą zbrojeń i rozrachunków wszystko teraz do czego dążymy prowadzi do bunkrów jesteśmy ludźmi nie zwierzętami nienawiść chowajmy na inne czasy poziomu się trzymajmy szpecić tak siebie to ciągłe zło idziemy tym sposobem powoli na same dno wojna w Ukrainie i na bliskim wschodzie to jest zły cykl który budzimy w samochodzie bo paliwo drogie a życie tępe tymczasem do niewoli jest sporo ludzi wzięte kończmy z zbrojami i okrucieństwem kończmy z wojnami i z tym wstrętem niech nie ma podłości i zguby wszelakiej potrzebujemy miłości i to nie byle jakiej
    • @KOBIETA   Dobrze, tylko dobrze, inaczej nie potrafię.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @FaLcorN  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      biegnij powoli.!  Dobrze   @FaLcorN ? @iwonaroma   może na Ciebie? i może masz rację! Pozdrawiam serdecznie:) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...