o krok od szaleństwa

[polu]

nieznośna łatwość kojarzenia
nadawanie znaczeń wszystkiemu bez znaczenia
napisy na ścianach
znaleziony guzik
nadepnięty ślimak
przecinające się smugi samolotów
tworzące krzyż na niebie
zgubiony telefon
powtarzająca się godzina 11:11, 12:12, 13:13...
kiedy patrzysz na zegarek
czerwone migające światła na kominach
delikatny powiew wiatru
unoszący białe piórko
czerwone światło stopu stojącego auta
zielone światło na pasach kiedy idziesz
słoneczny refleks na szybie wieczorem
tłusta mucha wpadająca do pokoju rano
bzycząca w ciszy trochę głośniej niż zwykle
wiecznie w ruchu
zła a po niej jeszcze jedna taka sama
martwy gołąb na ziemi
11 wróbli na gałęzi
później 6 kiedy je liczysz
opadające cyklicznie liście i ptaki wcinające jarzębinę
gołe nieruchome drzewa
poruszająca się delikatnie firanka
przy zamkniętych drzwiach balkonowych
otwierające się same drzwi
te od pokoju i te od łazienki
znaleziona zaraz po rzuceniu palenia
prawie pełna paczka papierosów
niedokończone przerwane w połowie zajęcie
piętrzące się w zlewie gary
porozrzucane dookoła bety
zawieszony komputer
telewizyjne reklamy i natłok informacji
nierozpoznany w telefonie głos kogoś bliskiego
niepokojący uporczywy szum w głowie
dziwny ból po lewej stronie czaszki
nadmierna suchość w ustach
spowodowane silnymi emocjami dreszcze...

pytają: - na pewno nic ci nie jest?

[Alicja_Wysocka]

@polu

Też mam coś podobnego. Na przykład liczę czerwone samochody albo jakieś inne. Schody, wagony, kafle chodnikowe, okna. Nie mam pojęcia po co. Przecież nie robi mi różnicy ile ich będzie, Jak nie mam co liczyć, liczę swoje kroki.
Po Twoim wierszu dostałam stracha, że kiedyś zacznę liczyć liście.

Koniecznie muszę więcej śpiewać

Nic nie brałam :)

[zbyszko]

Myślenie magiczne