Sonet dla AP II / 2012

[adolf]

Miraże: puste gesty pustyni i dłonie
nieszczere pobrudzone wciąż piachem pod garbem
niebieskiego wielbłąda kontynent w budowie
klepsydry wyczekiwań na twoje też pragnę

Oazy serc na ciała bezkresnych ponętach
i karawany dreszczy biegnące w nie w żarze
nim półuśmiech księżyca noc ciemna, podstępna
skończy wolę błękitną niedopowiedzianie .

bo Jest w tym rozkwitaniu, inna róża - piasku
urocza, lecz kamienna, wbrew czerwonej róży
woda ją wciąż rozpuszcza, prawda nie odżywa

Tak w czerwieniach zachodu, kiedy wiatr przewraca
z boku na bok ziarna, które kwitną w góry
fatamorgany klęczą – to czas ich pokuty.

[Marlett]

Brakowało tu Twojego pisania :)

[adolf]

@Marlett

I mnie miło tu wrócić i Org'a poczytać jak dawniej :)
dzięki za wgląd :)