Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

"migotanie serca jest oznaką odejścia"

głucho w pustym pokoju
meble wyszły na ramionach
został skrawek kontaktu
i okna pełne ptaków

za mną grzmot słów
przed ścianą slajdy cieni
odbicia skrytych myśli
może marzeń i złudzeń

nie dogonię błękitu
za często pada deszcz
nie złapię wiśni wiosną
chociaż nad głową jest

Opublikowano

@Paulina_Murias
Dziękuję poetko za miły komentarz wierszem,(tak bardzo lubię tę formę odpowiedzi), dlatego, że czytelnik poświęca czas na głębokie przemyślenie treści mojego skrobania,,, !

Serdeczności!
Hania

Opublikowano

@aluna

Ale my poeci (oby nie było nadużyciem nazwanie siebie poetką) potrafimy zamienić prozę w poezję czyż nie?

"Dopóki nie poczujesz się nieszczęśliwy, nie narodzi się w tobie poezja! "(T. Różewicz)
Nie poddawaj się! Może właśnie rozpoczął się nowy etap w twoim życiu, który zaowocuje nowymi pomysłami literackimi?

"Spokojnie pisz do końca swe wiersze klasyczne,
Które wtedy są dobre, gdy cierpisz w milczeniu" (J. Lechoń)

Pozdrawiam jeszcze raz:)
Paulina

Opublikowano

@Paulina_Murias
Masz rację Poetko!
Szczęście, miłość, rozterka ,dramat,,,to dla poetów "komfortowe emocje", by pisać , ale ja nie potrzebuję "wspomagania" - piszę co mi w duszy gra!
W tym wierszu wygrały emocje,,,sedno leży w puencie!

Wiosenne serdeczności!
Hania

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Co się dzieje na ulicy Chłodnej Otwiera osiedle które kończy most Jak się stoi na ulicy Chłodnej,  Nikt nie pyta, każdy potrzebuje Stanąć jak wryty, postać jak idiota Idioty postać zacienia szerokość Ulicy starczy mi? Nigdy dość
    • @Poet Ka   Tak, cytat jest oczywisty. Wybacz, ale przez chwilę Cię nie zrozumiałem. Myślałem, że mówisz o liliach. Rzeczywiście, kiedy nie rosną w nas lilie, kontakt jest utrudniony. Tylko ten, kto kocha siebie, potrafi kochać innych. Gdy kwiat wypełnia "pustą butelkę", w ogrodzie pojawia się przestrzeń dla ludzi. Bez drugiego człowieka jesteśmy jak uczeń bez mistrza.   Wiara w niebiańską miłość czyni nas ludźmi. Odnajdujemy w sobie pierwiastek Boga – ugryzłem się w język, bo chciałem napisać po prostu "Boga", ale to byłoby bałwochwalcze. Dodałem "pierwiastek", drobinę światła.    Pozdrawiam serdecznie.    @Poet Ka   Jeszcze coś mi wpadło do głowy: Bóg jest miłością, jest także tajemnicą, którą odkrywamy każdego dnia na nowo. Nawet nienawiść jest formą zranionej miłości.    
    • Inspirujesz. Lewa i prawa półkula przypomina dwie strony rzeki. Krajobraz odbity w człowieku.  Dziękuję za wiersz.     
    • Uśmiech na twarzy nie musi oznaczać życzliwości, Podobnie jak krzyż na piersi nie świadczy już o miłości. Czyż Samarytanin nie potrafił kochać?   Szczere życzenia nie zapewniają pomyślności, A bezgraniczna miłość nie otwiera każdego serca.   Miarowy oddech dziecka nie tłumi lęku o jego przyszłość. Młodości prędko do dorosłości, A starość zachwyca swą niedojrzałością.   Mądrość daje poczucie niewiedzy, A nietęgie umysły lekko interpretują rzeczywistość.   I samotność bywa błogosławieństwem, A małe gesty potrafią zostawić trwałe ślady.   Cierpieniu można nadać sens A z każdej łzy wydobyć promyk nadziei.   Prawe życie nie bywa łatwe, A lekka śmierć i tak pozostaje ciężarem dla bliskich.
    • @Poet Ka jest coś w tym wierszu niepokojąco prawdziwego.  Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...