Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Tata ta


Księżyc się zasmucił, lecz czy mógł,

Chciał dotknąć Ciebie, tak jak ja,

Choć, tak bardzo chciał, lecz nie mógł,

Próbował, znaleźć nie wypowiedziane słowa,

Mówiące, o tym, lecz, nie znalazł, w chmury

Pomyślał, że się schowa, lecz chmury rozwiał

Wiatr, patrzył, próbował jeszcze raz, tak ciężko

Znaleźć słowa, nie wypowiedziane, te tajemne,

Słowa, by poczuć CIEBIE, znowu, jeszcze raz,

By, myśl stała się słowem, a słowo stało się

Rzeczywistością, tak ciężko, jest czasem,

Zwłaszcza, gdy mówimy o Miłości, a miłość

Podąża często swymi ścieżkami, a my tylko

Próbujemy podążać za nią, jak motyl nocny,

Podążający za światłem palącej się świecy,

Czy, w nas jest to samo pragnienie światła,

Światła do którego, dążymy, miłość, może

To tylko jeden aspekt, tego niesamowitego

Odczuwania, które jest od zawsze w nas,

Dlatego, tak często go poszukujemy,

Czy, w ogóle, cokolwiek ma jakiś sens !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Opublikowano

Może dałoby się zastąpić innym słowem jedno 'mógł' bo występuje w pierwszym i trzecim wersie, trochę za blisko siebie.

Poza tym, jest w Tobie jakiś urokliwy smętek, mnie się to podoba, słucham i czytam z zaciekawieniem.
Albo Ty, albo wiersz, albo razem jakieś takie do przytulenia.

:)

Opublikowano

dziękuję bardzo za radę, lecz ja piszę jednym tchnieniem myśli, ot taki miałem nastrój,
W tamtym dni, w tamtej chwili, nie poprawiam tego co napisałem, po prostu traktuję,
'wiersz' jako zapis chwili, chwilowego nastroju, a może nie lubię wygładzonych do bólu,
Wierszy.
Jeszcze raz dziękuję za poświęcenie mi choć małej chwili.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To kredkami da się temperować inne kredki?
    • Szedł drogą cienia  w rytm cierpienia zasłaniał czernią kolory od promieni słońca był odosobniony Szedł cień drogą w mroku  ubrany w czerni otchłań Nie zna słońca i świata w kolorach Zawsze jest z nami czy może jednak nie cień tylko gdy światło oświetla ciebie jego ją ich tych tamtych i mnie  czy cień rzuca cień czy za cieniem też ciągnie się jakiś cień niewidzialny okiem jak ludz kie czy w cieniu cienia może być jakieś życie i szansa by jak róża wyrosła ubrana w sztuķę ciuchem poezja lub obraz  wiersz albo książka  muzyka piosnka  cień przy tobie wytrwale krok za krokiem zmierza jak się pozbyć cienia gdy umierasz to go już nje ma gdy przysypie trumnę ziemia  gdy popioly zapakują w urnę a cień został sam tam i kogo innego stalkuje wiecznie idąc z nim krok za krokiem dzień po dniu cieniu mój  mój prześladowco  czy ty byt swój zawdzięczasz ciemnym mrokom czy to słońca zasługa że jesteś tutaj dzisiaj jak wczoraj jak obyś dożył jutra i przekonał się że żyjesz gdy twój cień jest tutaj jak będzie aż urna aż trumna aż dusza wywedruje z tego opakowania ze skóry    wers który by poruszył by mógł się zdarzyć  zajęty głupotą własną ośmielam się marzyć  czyż marzenia jednak nie są od tego by się nie spełniać by mogły trwać jak nadzieja w nas żywa  choćby dusza martwa  to zdarza się pływać w myślach wśród rzeki miodu i mleka pełnej  bujanie w obłokach zupełnie  i niebieskie migdały jak oczy które na popiół zszarzały z latami  wypalone paczki  papierosów  blizny jak znaczki  karma znajdzie sposób  wypite flaszki kibel zarzygany o czym to ja aha   
    • @Nata_Kruk Dzięki. Ten wers miał właśnie nie domykać.
    • Prosto w twoje objęcia  Piękna damo ze zdjęcia! 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Kornel to nie Twoja liga, dlatego tracisz czas pod tym wierszem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...