o mnie, upadłej VI

[Ivette_]

wilgotne dłonie studzą zapał
tak jak nadzieje na zmartwychwstanie

dotyk nie płynie jak dawniej
pieszczotą

od pewnego czasu czułość
odkopujemy w puszkach za rogiem

wczoraj zobaczyłam cię po raz pierwszy
nie do twarzy ci z potłuczoną gębą

zmieniłaś się

tak jak to miejsce gdzie kończy się ciepło
jest tylko wyrywanie włosów

a przecież można było jeszcze
próbować umyć Mu stopy

[cezary_dacyszyn]

mój indeks pamięci, a raczej wyobraźni - nie radzi sobie troszeczkę z trzecią strofą... może trochę światła ? Całość dość solidna, puenta... każe pokiwać główką... Szkoda, że musimy prowadzić takie rozrachunki...
Przykry obraz zepsutego świata, niestety... :-(
Wiersz :-) ...