Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

codziennie zbieram świtem
życie płynące ciepłym zimnem
walczę o dobro skąpane w trudzie

nie oddam od trach
zbiorę cenne by trwać
oddam przeszłości złe

dzięki misterium jestem
co dalej pokaże czas
ciężary dźwignę nierówne

od rąk ciepłych jak kocyk
wtulona spokojnie zasnę
w marzeniach po brzask

Opublikowano

@M_Patriota
o trafna opinia Mietku! Hania przeżywa literacko drugą młodość że tak zażartuję :) Mam nadzieję że to odbicie pozytywnych splotów w realnym życiu ! Wszystkiego naj Haniu w tym roku. ZDROWIA! Nie wyobrażam sobie forum bez Ciebie ...

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ukośniki zdecydowanie do pominięcia, cztery "co" w całości, Haniu, za dużo.
Spodobał mi się tytuł, bo naprawdę tylko chwile, te dobre, trzeba chwytać, zło
warto oddać kotu.. ;)
Całość można dopieścić.
Dobrego roku życzę.!
Opublikowano

@Nata_Kruk
Natko , dziękuję ,że zechciałaś poczytać i odnieść się do mojego przemyślenia!
To w ukośnikach ważne(dla mnie). bo to ja , ten kopciuszek, staram się od rana (a czasem po świt )o dobro,,,!
Wszystkiego Najlepszego w Nowym Roku!
Hania

Opublikowano

@M_Patriota
Dziękuję Mietku ,że poczytałeś moje przemyślenie!
Mam nadzieje, że nadchodzący rok będzie lepszy , już jest cieplejszy , ale jaki to znak?!

Serdecznie!
Hania

Opublikowano

@cezary_dacyszyn
Czarku!
Dziękuję , że po długim czasie zajrzałeś do mojego skrobania!
A to "...ciepłym zimnem "...to oksymoron- składa się z dwóch wyrazow
np;-ognista woda!

Serdeczności w Nowym Roku!

Hania

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Los poskąpił cudów i mocy  Pod władzą Saturna namacalnie surowy  Białko oka nabrzmiałe żyłkami  Człowiek w końcu dotarł do swych granic    Czucie się niekochanym, samotnym, przegranym...   A więc to w takie miejsca przeszłość prowadzi   To całe szalone piękno w wierszach i eksperymenty odbijające piękne i szalone życie Aż do dobitnej depresji, inercji    Czasem jeszcze się zdarza... Piękno  Zachwyt Studium osobnych, rzadkich przypadków    Teraz interesuje mnie Dobro Nie chcę zboczyć ze srogiej drogi  Karma wyjaśnia te szarpiące się losy  Widma Głosy    Mgła - piękna metafora iluzji    Wszystko się zaczęło od Piękna i Iluzji Taki był początek świata  Wymawiałem wtedy marzenia Podczas gdy rozgrywał się dramat    Pauza    Dramat istnienia dusz nazbyt swobodnych  Dusz przypominających podziemnego człowieka  W których gra melodia straty       
    • @Ajar41 Zuzanna w kurorcie w Sopocie Chce płacic w dolarach i złocie  Choć jest wielka dama Pierze majtki sama I wiesza je na każdym płocie.                      
    • Wyruszyły we trzy: Największa Marija Najśmiglejsza Pinta Najdzielniejsza Niña   Hej, hej, jak długi rejs Zbiega i znów się wspina Na stromej fali grzbiet Z piaszczystych wzgórz "Dziewczyna"   Zdobędą Nowy Świat Rozbije się Maria Gdzieś zaginie Pinta Sławna będzie Niña   Rei Lavrador, twój las Szkutnicy zaprzedali "Dziewczyna" czesze lok W lusterku morskiej fali   Karaka Marija Karawela Pinta Najszczęśliwsza Niña Z piaszczystych wzgórz te trzy     Rej Lavrador – Król Rolnik (Dionizy I) obsadził wybrzeża Portugalii lasami, z których drewno wykorzystywano do budowy statków morskich w dobie wielkich odkryć. "Santa María", "Pinta", "Niña" ("Dziewczyna") – uczestniczki pierwszej wyprawy Kolumba.  
    • Na co mi Twoje łzy    I sny    I wszystkie  Smutki świata    One nie przyniosą  Ukojenia    Ani nie zagłuszą Sumienia    Odejdę bez pośpiechu  Jeszcze tej nocy 
    • @kasia652 poruszający wiersz...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...