Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Nowy Rok...

Ela_śmigielska
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Ela_śmigielska

Ela_śmigielska

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zimnych ogni
już ostatnia iskra zgasła.
Nowy Rok dziś zapukał nam do drzwi.
Morze pragnień,
nie pozwala dzisiaj zasnąć
i z obawą
krok robimy w przyszłe dni.

Zanim jutro
spojrzę memu światu w oczy,
dziś przez chwilę,dam się unieść swoim snom
nikt już nigdy
mnie ,jak Ty - nie zauroczy.
Twa obecność
dała sens minionym dniom.

Zimnych ogni
już ostatnia iskra zgasła.
Świt nadejdzie
i nie zmieni tego nic.
Jeszcze długo,
dziś nie będę mogła zasnąć,
nie chcąc wierzyć,że bez marzeń można żyć...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zbigniew Polit
      GUSTY

      Przez Zbigniew Polit · Opublikowano

      @Leszczym Fajnie, tyle tylko, że Pan stosuje sobie różne nazwy, za którymi nie ma faktów fizykalnych. Świat gwiazd i wszelkich ciał niebieskich cały czas migruje w kierunku nieskończoności. I gdyby cofać się w czasie, doszlibyśmy właśnie do BB. To sobie możemy wyobrazić. Ale co było przed BB? ;) 
    • KOBIETA
      barabasz

      Przez KOBIETA · Opublikowano

      @violetta   dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tobie również! Zrobiłam jajka z pomidorami suszonymi i fetą, faszerowane oraz z łososiem. Mniam
    • violetta
      W ciszy pokoju

      Przez violetta · Opublikowano

      Piękny wiersz:)
    • Amelia Kroitor
      W ciszy pokoju

      Przez Amelia Kroitor · Opublikowano

      Emanuele M.   W ciszy pokoju, (którego koloru już nie pamiętam), lecz twoje słodkie wspomnienie,           pożądliwe pragnienie: ja, posiadający ciebie w żarliwym                                       tańcu.   Kim oni byli? My nienasyceni, który jesteśmy w ścisłym uścisku?,          podczas gdy nasze serca                      pułsują, zjednoczone w ekstazie jęków i łkań?   Wędrowaliśmy, pragnęliśmy, między tym, co nierealne, a tym, co namacalne — my gubiliśmy się w spojrzeniach niewłaściwych ciał, w słowach zdławionych pożądaniem, wytyczającanych od namiętności w ogromnym wszechświecie istnienia.   Więc gdzie mamy zboczyć, (jeśli w ogóle to musimy zrobić) — jeśli nie poza granicę intymności?   Teraz spokój nie jest już teorią: to twój ciepły głos, który mnie otula.   Ludzie źle o nas mówią, że umrzemy przez siebie nawzajem:   Miłości, uważaj,            to są kłamstwa owinięte                pod spojrzeniami                      fałszywych bogów.   Połóżmy nasze ciała na tej ziemi póki co:   twoja dłoń, pieszcząc mnie, uczyni z ciebie przystań —   Miłość, jesteś uleczeniem na każdą moją udrękę.   Słodkim końcem moich lęków.   Moją odnalezioną częścią: jestem twoim oddechem, a ty: moim płucem.
    • violetta
      barabasz

      Przez violetta · Opublikowano

      @KOBIETANajważniejsza msza:) a później śniadanko z jajeczkiem, smacznego jajeczka i dyngusa:) 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...