jest trochę inaczej

[5_i_1_kilo_]

przemijanie
poznaczone czasem zamkniętych ust
szelestem
zamykanych w ciemności powiek
ciszą
pustego miejsca tuż obok

trudno zgadnąć czy wschodzi jeszcze słońce
został tylko odstający strup zaschniętej krwi
tak dziwnie bez nadziei

[Jolanta_S.]

@5_i_1_kilo_
wiersz napisałeś pełen melancholii.

w hermetycznej kapsule
zamknięta z powietrzem
ciężko oddycha

nadzieja
zamienia się w dwutlenek

Jacku?

pozdrawiam

[5_i_1_kilo_]

no jestem Jolu miła :)
świetnie, że jesteś !
a melancholia ?
bo przyszło mi orbitować po krańcach śmietnika rzeczywistości,

cieplutko Cię pozdrawiam :):)
jacek

[Jolanta_S.]

@5_i_1_kilo_
tak ponuro...

emigrowałeś z lasu?

serdecznie pozdrawiam... uśmiechnij się :)

[Sylwester_Lasota]

siedemdziesiąt lat po wojnie.
pozdrawiam i do poczytania :)

[5_i_1_kilo_]

@Sylwester_Lasota
nooo,
a tu dalej i wciąż "te bomby lecą na nasz dom...",
chociaż chałupy już się tak często nie palą,
za to w wiosce za lasem ludzie palą w piecach
butelkami, oponami, butami starymi, stanikami i swetrami
oraz kradzionym z lasu drewnem,
jest fajnie tylko śmierdzi czasem gdy z wiatrem.....
ale "te bomby....." już nie lecą,
za to naród gdzieniegdzie wystraszony
i chowa wąsate dzieci pod pierzyny gdy nadchodzi mgła,
bo z niej wyłażą czasem pederaści, a to trochę w sumie nieprzyjemne,

ale jest OK chociaż trochę też do dupy,
z dręczącą świadomością, że jednak częściej do dupy,

ukłony panie Sylwestrze,
j.

[sun]

Smutny, melancholijny jak jesień. Przyroda nie znosi pustki, będzie lepiej.
serdecznie pozdrawiam

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

mam identyczne odczucia, a to co w komentarzu też jest świetnie napisane.
pozdrawiam i do poczytania :)

[5_i_1_kilo_]

@sun
bardzo pięknie dziękuję,
pozdrowienia:)

[5_i_1_kilo_]

@Sylwester_Lasota
a więc, jak mi się wydaje, mamy bardzo podobną ocenę rzeczywistości wokół nas,
niezwykle to miłe:)
serdeczności,
j.

[Nata_Kruk]

"jest trochę inaczej", ale ja bym, troszkę inaczej, nie będziesz krzyczał.?
Pozdrawiam.

przemijanie naznaczone ciszą
zamkniętych ust
zamykanych w ciemności powiek
miejscem tuż obok

trudno zgadnąć
czy wschodzi jeszcze słońce
czy rany nie krwawią

został zaschnięty strup
bez nadziei

[5_i_1_kilo_]

@Nata_Kruk
Nata,
pamiętam z jaką ekspresją Piszczyk wypowiadał to imię na schodach jakiejś tam instytucji - ta scena, to chyba najbardziej sugestywna scena z calego filmu:)
ale do rzeczy,
Nata,
jeżeli sprawia Ci przyjemność tuning mojego wierszyka to mnie jest przyjemnie, że Ty zaznajesz przyjemności,
jest dobrze,
niech moc będzie z Tobą Nata,
jacek.