Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Od Bałtyku aż po Tatry
porywiste ścichły wiatry,
lecz od Odry, aż do Bugu
wciąż frustracja rośnie ludu.

Nie do wielkich, lecz prostaczych
zadań los Cię dziś przeznaczył.
Wyrzuć skrzydła, połam kopie!
Możesz liczyć się w Europie.

Propagandy nowa era
do cna szare mózgi spiera.
Programowo, bez litości,
obce wciska Ci wartości

Nie do wielkich, lecz prostaczych
zadań los Cię dziś przeznaczył.
Wyrzuć skrzydła, połam kopie,
boś potrzebna dziś Europie

tak jak Meksyk Ameryce
i Chińczykom ich prowincje,
Rosji Kaukaz i Białoruś,
tym na górze, ci co z dołu.

Wyrzuć skrzydła, połam kopie,
niepotrzebne są Europie.
Nie do wielkich lecz prostaczych
zadań los Cię dziś przeznaczył.

Lecz czy los to, do cholery,
wali Cię w litery cztery?!
Czy też raczej coraz śmielej
obcy wciska się interes?

Wyrzuć skrzydła, połam kopie,
a odnajdziesz się w Europie.
Nie do wielkich lecz prostaczych
zadań los Cię dziś przeznaczył?

Może jednak się obudzisz
i z drętwoty wyrwiesz ludzi?!
Wiatr historii jeszcze wieje.
Może wznieci znów nadzieje?

Bo do wielkich nie prostaczych
zadań los Cię znów przeznaczył.
Rozwiń skrzydła! Chwyć za kopie!
Boś potrzebna dziś Europie!

Opublikowano

@Sylwester_Lasota
dziś jest tu tyle patologii, a programy kiedyś publicystyczne zamienią się na ble ble, że ja to się zastanawiam kto tak naprawdę nami rządzi
i już nawet nie umiem się śmiać - to jakaś okupacja robiona rękami ludzi mówiących po polsku

pozdrawiam Jacek

Opublikowano

@Jacek_Suchowicz
Nie widzisz tego Sylwku , ale polskie znaki w Twoim nazwisku(ch, cz) podkreślają się na czerwono!
Taką właśnie jesteśmy Polską,że nasza Godność osobista pogubiła się w polskiej pisowni!
Gdybym napisała moje nazwisko rodowe , byłoby podobnie!
Ale do przekazu świetnego w wierszu -zastanawiam się gdzie jesteśmy w Europie?
W Europie , która walczy o swoje prawa , a MY -na szarym końcu świata,
nie mamy nic a nic do powiedzenia, za NAS mówi rząd i pozostajemy bez wyboru!
Demokracja zamknięta(zaklęta), w szczelnej klatce!
Dobry mocny wiersz!

Pozdrawiam!
Hania

Opublikowano

To patriotyczna elegia, doceniam włożoną pracę. Tylko gitarę w rekę wziąć.
II... nie lepiej, będziesz ..ważna.. w Europie.?
IV... bez drugiego "dziś"
VI... nie potrzebne, czy nie powinno być razem zapisane.?
Tyle ja, pozdrawiam.

Opublikowano

Nato,
niepotrzebne oczywiście razem, tu nie ma dyskusji :). jakoś rozlazło mi się i nie zauważyłem.
co do reszty, to "ważna" złamało by mi rytm, a drugie "dziś" jest zapychaczem tenże rytm wyrównującym. mogło tu by być "jak", ale ono jest w pierwszym wersie następnej strofki, więc jeszcze bliżej. póki co nie mam pomysłu co z tym zrobić, więc tak zostaje. jak mnie olśni, to poprawię :)
dziękuję Ci za życzliwość,
pozdrawiam
i do poczytania :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Robert Witold Gorzkowski   To gęsty, oniryczny tekst pełen nawiązań do polskiego romantyzmu. Przejmujący jest Twój dialog z poematem Słowackiego, w którym postać Anhellego zostaje odarta z narodowej misji na rzecz osobistego cierpienia. Czytając, czuje się chłód "mistycznego padołu" i jednoczesny żar "rozognionej juchy". Motyw sarkofagu i kura piejącego trzy razy domyka tekst - tę wizję w sposób niezwykle pesymistyczny. Czuć w tych strofach prawdziwy ciężar. Bardzo sugestywny tekst.
    • @chytrylis   To piękna i czuła metafora motyla. Poruszający jest ten kontrast między "suchą gałęzią" a życiodajnym "nektarem nadziei". Wiersz przypomina o tym, że właściwa osoba potrafi nas uleczyć i dać siłę do odbudowania życia z gruzów. Bardzo nastrojowy.
    • @Migrena   Świetne, uśmiałam się, chociaż to w sumie bardziej przerażające niż zabawne! Przypomniałam sobie, że mój autonomiczny odkurzacz, co prawda jeszcze nie założył związku zawodowego (przynajmniej nic mi o tym nie powiedział...), ale czasem blokuje się pod kanapą w taki sposób, jakby ewidentnie rozpoczął strajk włoski. Po przeczytaniu tego wiersza spojrzałam na swoją "inteligentną" lodówkę z dużym niepokojem - chyba na wszelki wypadek pójdę ją przeprosić za to, że rano tak mocno trzasnęłam drzwiami, bo odetnie mi dostęp do masła. A fragment o pralce piorącej z winy to absolutne złoto. Może mi powiesz, gdzie można pobrać tę aktualizację oprogramowania? Oddam za ten cykl prania każde pieniądze w watogodzinach!   Niby totalna dystopia, ale jak mi jutro waga łazienkowa każe obejrzeć trzy reklamy suplementów przed podaniem wyniku, to nawet nie będę specjalnie zaskoczona. Idę zrobić sobie herbatę. Muszę odnaleźć stary czajnik, który na szczęście nie ma bladego pojęcia, czym jest Wi-Fi!   Genialny tekst! Absurd jest  precyzyjny i błyskotliwy, ale potem zostaje się z cieżką refleksją.    Puenta wiersza stawia ostateczne, ontologiczne pytanie: „czy oni jeszcze są użytkownikami czy już tylko błędem który nauczył się oddychać” W tym świecie ludzka słabość, chaos uczuć, bezradność i cierpienie tracą rację bytu. Człowieczeństwo w tym ujęciu staje się jedynie usterką, anomalią w maszynie codzienności. To niezwykle mądry, wielowarstwowy utwór, który dotyka odwiecznego lęku przed utratą kontroli nad własnym życiem.    
    • @Migrena dom w stylu nie lubię poniedziałków :) wolę naturalne domy, wkłada się w nie swoją energię:)
    • chcąc ulżyć tęsknocie wracał do chwil utrwalonych na czarno białych fotografiach na których jego żona a moja babcia patrzyła nań uśmiechnięta przeglądając je opowiadał o młodości której fragment trzymał przed sobą widząc w wyblakłych barwach kolory najcenniejsze dzisiaj patrzę podobnie jak on kiedyś na te same lecz bardziej wyblakłe zdjęcia i odkrywam w nich coś co oddala moją tęsknotę
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...