usiadłam na kuchennym stołku i odjeżdżam

[maria_bard]

po kamieniach turni kołuje wiatr lekce sobie ważąc
godziny i lata
zawija je na mchu w czas niedokonany

gdybyś uszczknął kawałek słońca
ułożyłabym smak na talerzu z łopianu
spijałbyś mnie chętniej niż codzienną
kobietę w fartuchu poplamionym sokiem z wiśni

las nad połoniną zadasza utulinę
stąd pociąg nie odchodzi

[Sylwester_Lasota]

tak to bywa gdy się wyposaży kuchnię w stołki na kółkach :)))
pozdrawiam i do poczytania :)

[cezary_dacyszyn]

wszystko OK ale fatalnie brzmi : ułożyłabym smak ... Zupełnie mi nie w smak w takiej formie :-( Lekce sobie ważąc z kolei tchnie sielanką ale nie oryginalnością . Poza tym czuję atmosferę i ogólnie podoba się. Pozdrawiam, C ;-)

[maria_bard]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Odjeżdża się wtedy łatwiej dokądkolwiek, czyż nie? ;-))) Nawet tam.
I ja pozdrawiam. E.

[maria_bard]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Smaków nie zmienię. Tak lubię i zostaną.

Jakoś nie czuję żadnej sielanki w "lekce sobie ważąc". To starszawa trochę forma, ale mniej nudna niż lekceważenie.

Za pozostanie ze mną w atmosferze wierszyka - dzięki.
Pozdrawiam. E.