świerszcze, co prześladują dzieci

[mars]

drzewo dach rodzice zimny wiatr
rwący liście skrzypiąca huśtawka
chłopiec nie patrzy za siebie. obawa
nie wracać do środka. chłód twarzy

ściany ze wspomnieniem szczęścia
ciężki cień przymrużonych kotar
ich głosy. czasem szept dywanu

ołowiane żołnierzyki przy kominie
po przegranej rozprawie przesuwanie
mebli zaczyna ubywać w ciemności
pamięta swoje łóżko i lampkę. nocą

cień dłoni na suficie w kształcie psa
szczeka. gdy drżą - udają świerszcza

[Sylwester_Lasota]

jakby to powiedzieć... jestem w temacie... niestety :(.
wiersz mnie poruszył.
pozdrawiam i do poczytania.

[cezary_dacyszyn]

stwierdzam nienachalnie, że miło Cię poczytać. Moim zdaniem lekko zgrzyta w trzeciej, można by chyba tochę ją dorysować, niemniej czuć dojrzałego, ukształtowanego Autora i to cieszy. Pozdrawiam serdecznie, również Biesy i Sanok :)

[mars]

Sylwestrze, Cezary, dzięki za czytanie i przemyślenia...

[gabrysia_cabaj]

bardzo - poruszający wiersz, któremu wierzę

[mars]

Dzięki Gabrysiu.